Zur Suche gehen.
suryoyo-online · Syriac Studies and Syrian Church

Group-Information

  • Mitglieder: 129
  • Gegründet: Nov 21, 1998
  • Sprache: Deutsch
? Bereits Mitglied? Anmelden bei Yahoo!

Tipps für Yahoo! Groups

Gut zu wissen...
Sie können In der Group nach älteren Beiträgen suchen.

Beiträge

  Beiträge Hilfe
Erweitert
Beiträge 71 - 100 von 842   Ältestes  |  < Älter  |  Aktuellere >  |  Aktuellstes
Beiträge 71 - 100 von 842   Ältestes  |  < Älter  |  Aktuellere >  |  Aktuellstes
Beiträge: Auszug der Beiträge anzeigen Nach Datum sortieren ^  
#71 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 24. Sep 2003 15:32
Betreff: Die Verhandlung gegen einen Aramäer am 24. September 2003 in Midyat ist ein Signal an rückkehrwillige Christen
grabo30
Mail senden Mail senden
 

IGFM: Die Verhandlung gegen einen Aramäer am 24. September 2003 in Midyat ist ein Signal an rückkehrwillige Christen

Midyat - Frankfurt/M (18. September 2003) - Die von türkischen Regierungsstellen in Aussicht gestellte Sicherheit für in den Tur Abdin (Südost-Türkei) zurückkehrende Christen aramäischer Herkunft ist noch immer nicht gewährleistet. Darauf weist die Internationale Gesellschaft für Menschenrechte (IGFM) aus Anlaß einer für den 24. September 2003 in Midyat anberaumten Gerichtsverhandlung gegen den aramäischen Rückkehrer Nuri Demir hin.

 

Wie die IGFM berichtet, wurde am 19. April 2003 der aus Deutschland zurückgekehrte Nuri Demir bei Wiederaufbauarbeiten im Dorf Kafro Tahtayto (türkisch: Elbegendi) von einer neunköpfigen Gruppe junger Leute aus dem kurdisch besiedelten Nachbarort Barmunes mit Axthieben schwer verwundet. In Notwehr und nach Warnschüssen verletzte Nuri Demir einen der Angreifer beträchtlich. Nuri Demir wurde erst nach mehreren Wochen gegen Kaution freigelassen, während der einzige inhaftierte Angreifer bereits nach zehn Tagen frei kam.

 

Dennoch haben aramäische Christen als "Friedensgeste" für die Behandlungskosten des verletzten Angreifers Geld gesammelt. Karl Hafen, Geschäftsführender Vorsitzender der IGFM sieht in der rechtsstaatlichen Behandlung des Überfalls auf den Rückkehrer einen Prüfstein, für die Bereitschaft der türkischen Justiz gegenüber Rückkehrern, Gerechtigkeit walten zu lassen. Hafen: "Ein Freispruch wegen Notwehr für Nuri Demir am 24. September und eine strafrechtliche Ahndung des Bandenüberfalls wäre ein Ausdruck der Gerechtigkeit gegenüber der christlichen Minderheit."

 

Die IGFM verweist auf die am 12. Juni 2001 vom ehemaligen Ministerpäsidenten Ecevit erlassene Verordnung 2001/33, nach der rechtliche und weitere Rahmenbedingungen für rückkehrwillige Christen aramäischer Herkunft zu schaffen bzw. sicherzustellen sind. Die IGFM betont, daß auch Ministerpräsident Erdogan bei seinem Deutschlandbesuch Anfang dieses Monats Rechtssicherheit für die christliche Minderheit der Türkei zugesagt habe. In den 80er und 90er Jahren waren aramäische Christen unter dem Druck der Auseinandersetzungen zwischen PKK und türkischem Militär und nach der Bedrohung durch die türkisch-islamistische "Hisbollah" zu Zehntausenden nach Europa ausgewandert. Nur noch etwa 2000 Christen blieben in dem noch in den 60er Jahren weitgehend christlichem Gebiet zurück.

 

Nach der Beruhigung der Lage in jüngster Zeit Jahren sind mehrere Rückkehrer-Initiativen entstanden, denen lokale Behörden ihre Zusammenarbeit zugesagt haben. Allerdings mangelt es nach Auffassung der IGFM noch an behördlicher und staatlicher Unterstützung beim Wiederaufbau einer Infrastruktur. Versprochene Hilfen wurden bisher nicht zugeteilt. Eigentumsrechte und Landbesitz müssen vor allem gegen kurdischen Besitznehmer durchgesetzt werden. Die bisher noch wenigen Rückkehrer erwarten zu Recht staatlichen Schutz, gegen Angriffe durch "private Gruppen", Staat und Behörden. Sie hoffen in ihren Rechten, auch mit Unterstützung der EU, bestätigt zu werden.

#72 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 24. Sep 2003 15:36
Betreff: Resolution: Gleichberechtigung und uneingeschränkte Religionsfreiheit für Christen und Kirchen!
grabo30
Mail senden Mail senden
 

Resolution der IGFM
(Internationale Gesellschaft für Menschenrechte)

80 Jahre Türkische Republik

Gleichberechtigung und uneingeschränkte Religionsfreiheit für Christen und Kirchen!

80 Jahre nach Entstehung der Türkischen Republik sind Christen und Kirchen in der Türkei gegenüber dem sunnitischen Islam immer noch nicht gleichberechtigt und werden in ihrer Religionsfreiheit eingeschränkt. Dies stellt der auf der Jahresversammlung tagende Arbeitskreis "Religionsfreiheit" der IGFM fest.

 

Der Bevölkerungsanteil der Christen ist im Laufe des 20. Jahrhunderts für ein vergleichbares Staatsgebiet von rund 20% auf 0,3% zurückgegangen. Hierbei spielen Vertreibungen und Verfolgungen eine große Rolle. Prinzipiell gilt laut türkischer Verfassung "Religionsfreiheit" und die Gleichberechtigung der Staatsbürger unabhängig von ihrer Religion.

Anzuerkennen ist, daß sich die Türkische Regierung in den letzten Jahren

  • um eine Würdigung ihrer christlichen Staatsbürger bemüht,
  • die ausgewanderten aramäischen Christen um Rückkehr in den Tur Abdin gebeten,
  • den Weg des interreligiösen Dialog beschritten
  • und positive Verfassungsänderungen betrieben hat.

Dennoch behandelt trotz der in der Verfassung garantierten Laizität der türkische Staat die Religionen nicht gleichberechtigt, sondern fördert vielfältig den sunnitischen Islam und benachteiligt weiterhin rechtswidrig die christliche Minderheit.

Die IGFM weist darauf hin, daß das Christentum wesentlich zum antiken Erbe der Türkei gehört und daß die Türkei zu Reisen zu den frühchristlichen Stätten des Landes einlädt. Sie macht die türkische Regierung darauf aufmerksam, daß im Herbst 2004 die EU-Kandidatur der Türkei neu überprüft werden wird, wobei auch Kriterien der "Religionsfreiheit" berücksichtigt werden. Die IGFM bittet daher die Türkische Regierung dringend, die Gleichberechtigung der christlichen Minderheit unter Einbeziehung der angesprochenen Punkte zu verwirklichen.

Dies würde in Europa als Geste der Freiheit und Toleranz in einem Staat mit großer islamischer Bevölkerungsmehrheit verstanden werden.

 

Die Mitgliederversammlung der Internationalen Gesellschaft für Menschenrechte - Deutsche Sektion e.V. fordert daher:

  • Baumöglichkeiten für Kirchen, Beachtung von Anträgen zum Kirchenbau und zur Renovierung von Kirchen und Gemeindehäusern.
  • Stopp der Enteignungen christlichern Gemeindeeigentums aufgrund der Anwendung eines Stiftungsgesetzes von 1935, Rückgabe enteigneter Immobilien oder eine angemessene Entschädigung dafür und die uneingeschränkte Möglichkeit neuen Eigentumserwerbs.
  • Rechtsanerkennung aller religiöser Gemeinschaften, so auch der katholischen, evangelischen, syrisch-orthodoxen Kirchen, Freikirchen, Zeugen Jehovas und andere.
  • Vertragsgetreue Anwendung des Lausanner Vertrages von 1923 uneingeschränkt auf alle nichtmuslimischen Minderheiten.
  • Öffnung der seit Jahrzehnten geschlossenen Priesterseminare der griechisch-orthodoxen und der armenisch-orthodoxen Kirche und Öffnung der geschlossenen Seminare anderer christlichen Gemeinschaften sowie Zulassung des Unterrichts von Kirchensprachen wie des Aramäischen in den Klöstern des Tur Abdin.
  • Sicherstellen der störungsfreien Versammlungsfreiheit aller Christen in der Türkei.
  • rechtliche Regelungen und Sicherheit wie Klärung von Haus und Grundbesitzfragen für in den Tur Abdin (Südost-Türkei) zurückkehrende aramäische Christen
  • Ermöglichung des beruflichen Aufstiegs für Nichtmuslime zu allen Stufen in Verwaltung und anderen öffentlichen Stellen.
  • freie öffentliche Diskussion über den Völkermord an Armeniern und aramäischen Christen während des 1.Weltkrieges vor der Gründung des modernen Staates Türkei.
  • Ratifizierung des "Internationalen Paktes über bürgerliche und politische Rechte".

#73 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 1. Okt 2003 17:52
Betreff: SUA at the UN conference in Geneva - The first syriac HTML SOLNews is online
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Shlomo
 
SUA at the UN conference in Geneva spoke about the Syro-Arameans and asked for their rights. Now the syriac report is online, the first SOLNews in HTML in Suryoyo Online. If you have not the syriac fonts for reading the HTML text, you can read the report in PDF.
 
 
 
Regards
 
Gabriel
 
 
_____________________________________
 
 
Department of Syrian Church History
Faculty of Theology
University of Göttingen/Germany
_____________________________________

#74 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mo 13. Okt 2003 15:35
Betreff: Article on the monastery of the holy See Deirza'faran / ORTAÇAG'DAN KALMA BIR MANASTIR: DEYRULZAFARAN MANASTIRI
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Shlomo koruye d-Suryoyo Online,
kala kthauto turkoyto d-nafiko bi mghaltho "Gezi Travel Dergisi" 'ali "dayro d-kursyo", i dayro d-Za'faran.
 
 
Değerli Suryoyo Onlıne okuyucular,
İşte Gezi Travel Dergisin'de çıkan Süryani Deyrulzafan manastırı üzerinde bir makala
 
 
Dear Suryoyo Online reader,
There is an article in turkish about the syrian monastery Deyrulzafaran in Mardin published in the turkish magazine "Gezi Travel Dergisi".
 
 
Liebe Suryoyo Online Leser,
Anbei ein Artikel in der türkischen Sprache über das Kloster des heiligen Stuhles von Antiochien, des Klosters Deirza'faran bei Mardin, veröffentlicht in der türksichen Fachzeitschrift "Gezi Travel Dergisi".
 
qawau hlimin / Saygılarımla / Regards / herzliche Grüße
 
 
Gabriel Rabo
 
_____________________________________
 
 
Department of Syrian Church History
Faculty of Theology
University of Göttingen/Germany
_____________________________________
 
 

ORTAÇAĞ'DAN KALMA BİR MANASTIR

DEYRULZAFARAN MANASTIRI

 

   
 

Üç katlı Deyrulzafara'da zaman durmuş. Ne zaman duduğu da belli değil üstelik. Yalnızca rahipler, Süryaniler ve Güneydoğu'nun "olmazsa olmaz"ı akrepler...

"Sanki sanıyorsun ki ortaçağı yaşıyoruz değil mi? Bu manastırın Mardin'deki yaşamla ya da aşağıdaki köylerin havasıyla hiç ilgisi yok" dedi rahip bozuk bir Türkçeyle. Ve ardından, önümüzde, üç katlı manastırın büyük demir kapısı gıcırtıyla yüzlerce yıl geriye açıldı...

Gün doğmak üzere. Deyrulzafaran'ın duvarları safran sarısı. Güneydoğu'nun korkulu rüyası, simsiyah akrepler dolaşıyor üstünde; hepsi de zehirli. Ancak onlar bu acı sarı duvarların bezeği. Tıpkı "zafaran", yani safran çiçeği gibi...

Bir zamanlar buralarda safran çiçeği yetişirmiş. Manastırın sıvasında da bu çiçekler kullanılmış. Deyrulzafaran böylece ismin almış. Ama duvarların renginden sadece safranı mesul tutmak olası mı? Yoksa manastır, güneşin bütün ışıkları içmiş de mi bürünmüş bu rengine? Ya da sapsarı duvarların sebebi Deyrulzafaran'ın önünde uzanan Mezopotamya Ovası mı?

Güneş hafif hafif yüzünü göstermeye başlıyor. Buraya gelirken gördüğümüz taş işçiliği muhteşem Süryani evlerini, Mardin Cezaevi karşısında bulunan tabeladaki "Deyrulzafaran" ibaresini ve bizi manastıra ulaştıran tozlu yolları düşünürken tam, başrahibe rastlıyoruz.

Rahip İbrahim Türker, kısa bir tanışmadan sonra Mardin'i ve kiliseleri, manastırları anlatmaya başlıyor: "Manastırın üzerindeki tepelere kurulu olan öbür kiliselerde 50 yıl öncesine kadar kalanlar vardı. Mesela Meryem Ana Kilisesi ve diğerindeki rahipler, tam bir inziva hayatı yaşarlardı. Din görevlileri dışında kimse onların bulunduğu yere gidemezdi. Bu insanlar, köylerden aldıkları ekmek parçalarını güneşte kurutur, ufalar ve döverek yerlerdi. Zamanında, bu ekmek parçalarını tuzlu suya katıp çorba olarak içecek bir rahip çıkmıştı. Çok suçlandı bu kişi... Artık şehirde yaşaması gerekiyordu çünkü o, dünya nimetlerine esir düşüyordu."

 

Deyrulzafaran'da yaşayanlar geceleri dışarıda uyuyorlar. Belki de güneşin ilk ışıklarıyla uyanmak için... Deyrulzafaran Mardin'in dışında kaldığı için burada apayrı bir hayat var. Manastırda yaşayan çocuklar her sabah ilk iş kiliseyi temizliyorlar (sağda)

 

Rahipler için şimdi durum çok değişmiş tabii. Anlatmaya devam ediyor rahip: "Biz burada çok iyi yemekler yiyoruz. Şimdi böyle inzivaya çekilmeler yok. Sanki herşey gibi bu kurallar da değişime uğruyor.

Gün çoktan doğdu artık, ancak Mezopotamya Ovası henüz uyuyor. Saat sabah 05:00... Manastır sakinleri ibadet için hazırlıklarını neredeyse tamamladılar. Rahip İbrahim Türker başlarında olmak üzere çocuklar kilisede duaya başladılar bile. Biraz sonra, tam bir saat sürecek olan namaz başlayacak.

Süryanilerin kıldığı namazda da Müslümanların namazına benzer çok yön var. Onlar da aynı Müslümanlılar gibi secde ediyor ancak kalktıkları vakit haç çıkartıyorlar. Süryaniler gün içerisinde 7 vakit namaz kılıyorlar fakat bunlardan sadece 4'ü farz. Namaz başladığında yarısı Türkçe, yarısı Süryanice olmak üzere dualar birbirini izliyor. Gün doğarken namaz da bitiyor.

Manastırların yüksek duvarları burada yaşayanları ve bir süreliğine dahi olsa manastıra gelenleri mzan ve mekândan ayırıyor. Başka bir zaman var Deyrulzafaran'da: Geçmiş zaman... Bundan yaklaşık 1600 yıl önce, güneşe tapanlar, kendilerine bir tapınak aramışlar öyle bir tapınak istemişler ki, bütün Mezopotamya Ovası önlerinde uzansın, dağlarla soyutlansın çevresinden... Ve Mardin'in merkezinden 4 km. uzaklıkta, tozlu yolların ardında olan bu yere küçük bir mabet kurmuşlar. Deyrulzafaran'ın ilk kuruluşu böyle gerçekleşmiş. Güneşe tapanlar, şimdiki manastırın mahzen kısmının gizli tapınağını kendilerince yer edinmiş.

Deyrulzafaran'ın çocukları...

Kimi 300 yıllık İncil'i öpmek üzere merdivenlerden çıkıyor. Kimi de namaz sırasında bile bir türlü dikkatini toplayamıyor, bir "çocukluk" yapıyor. 300 yıllık İncil, Deyrulzafaran'daki rahiplerin en büyük övünç kaynaklarından biri...

 
 

Bu ilk kuruluş yeri ısının düştüğünü eni konu hissedebileceğiniz kadar toprak altında. Doğuya bakan tek penceresi de, artık duvarlarla örülmüş. Daha sonra mahzenin üzerinde manastır yükselmiş. Hıristiyanlığın ilk merkezi Antakya'daki kilise... Kuruluşu MS.38. Fakat Bizanslıların akınlarına dayanamayan Süryaniler Antakya'dan patrikleriyle birlikte göç ederek Deyrulzafaran'a gelmişler. Deyrulzafaran'daki patriklik makamının ilk kurucusu olarak, Patrik 8. Mar Diyonosiyos ismine rastlanıyor. Deyrulzafaran 1116'dan 1932'ye kadar bütün patriklerin merkezi olarak kabul edilmiş. Manastırın içine halen 36 Süryani metropolit ve patriğin mezarı bulunuyor. Her ne kadar Süryani cemaatinin yeni merkezinin Şam'da (Suriye) olduğunu bilsek de, Deyrulzafaran'ın Süryani cemaati için önemini buradan da anlayabiliyoruz.

Manastırı gezerken çeşitli devirlere ait üç ibadethane çarpıyor günümüze. Bunlardan birinin tarihi, ilk kuruluş yıllarına, Mö. 4. asıra kadar gidiyor. Mahzenlerin arasında gezerken, burçlara bakarken, kendinizi tarihle gerçekten iç içe hissediyorsunuz...

  Hafta içi manastır sakin. Deyrulzafaran'ın yapılması gereken gündelik işlerine herkes yardım ediyor. Mesela Rahip Gabriel'i her an avludaki kuyudan su çekerken görebilirsiniz.

Manastırda eğitim gören çocuklar, ders ve namaz saatleri dışındaki vakitlerde, eskiden güneşe tapanların mabedi olan bu buz gibi odanın merdivenlerinde oturup konuşuyorlar (üstte).

Ama dersleri de önemli tabii. Manastırın çeşitli yerlerinde ders çalışan çocuklara rastlayabilirsiniz (solda).

Manastır, en çok tören zamanları renkleniyor (sağda).

 

Manastırın kurucuları olarak önümüze çeşitli isimler çıkıyor. Bu konudaki bilgileri gene İbrahim Türker'den alıyoruz:

"Mar Şleymun adındaki bir rahibin kurduğu söyleniyor burayı. Ama bir diğer rivayete göre, Mar Şleymun, doğunun tanınmış İncil müjdecilerinden Mar Evgin'in öğrencisi. Başka bir hikâyeye göre göre de, Mar Evgin'in rahiplerinden Mar Binyamin'in ve öğrencilerinden olan on yaşındaki bir çocuğun kemikleri Nusaybin yakınlarındaki özel manastırdan buraya getirilerek gömülmüş. Bu nedenle bazen buraya Mar Evgin Manastırı da denilirmiş. Yine bu bölgede zafaran adlı bitki çok yetiştiği için Deyrulzafaran adını almış. Sen bu hikâyelerden hangisini kabul edersen et. Ben hepsine biraz inanıyorum sanki."

 

Bazı Süryani kadınları başörtüsü takıyor (solda).

Deyrulzafaran'da buhurdanlıklardan yayılan günlük ağacı kokusu hakim (sağda).

 

  Değişik mimarisiyle manastır, ortaçağı yaşatıyor gelenlere (solda). Duvarlarda Süryanice duaların kabartmaları...
 
Vaftizler, cenaze törenleri, Süryani cemaati, dualar, sohbetler, akrepler... Deyrulzafaran'da yaşamak demek, Mardin'de yaşamak demek değil. Törenlerin olduğu günlerde manastır birdenbire şenleniyor, ortaçağın sessiz ve kasvetli koridorları çocuk çığlıklarıyla, kahkahalarla çınlamaya başlıyor. Cemaati bir Müslüman cemaatinden ayırmak çok zor. Çünkü Süryani halk, Müslüman halkla yerel giysilerine kadar kaynaşmış. Önümüzden başı örtülü kadınlar geçiyor, dualar ediyor, İncil'i öpüyorlar... Deyrulzafaran'da saat sabah 04:30'da başlayan hayat, gece saat 22:30'da oldu mu uykuya dalıyor. Ya da dalmaya çalışıyor; akreplere rağmen...

Rahip Peter ve Gabriel'in hayatı ise hep manastırın içinde (solda).

Deyrulzafaran'da başka bir hayat var demiştik. Görmeye hiç alışık olmadığımız hayvanlar da bu hayatın birer parçası... Ve çocuklar hayvanlarla o kadar iç içe ki... Kimileri yarasalarla "Batman"cilik bile oynuyor (solda). Manastırın içinde yer alan kilise, özellikle haftasonları ziyaretçi akınına uğruyor (sağda).
 
 

Sadece özel törenler için Deyrulzafaran'a gelen halk manastırda konaklıyor. İçeride ziyaretçiler için ayrılmış 80 kadar oddan birinde... Mezopotamya Ovası'nın üzerindeki tepelere kurulu olan manastır, genellikle rüzgâr alan bir tepede olduğu için, geceleri odalardan değil de çatıda yatıyorlar... Akrep gördükleri için sabahı zor ettiklerini, yorganlarına vücutlarının hiçbir santimetrekaresi görünmeyecek şekilde sarılıp sarmalandıklarını, gündoğumunu izlerken nasıl keyif aldıklarını bir bir dinliyoruz...

Manastıra son vaftiz töreni için gelen misafirlerden biri, kaldığı misafirhanede yaşadıklarını "Dün gece inanılmaz bir rüzgâr vardı. Neredeyse pencereler parçalanacaktı; öyle ki içeride yatmanın mümkünü yok. Dışarı çıktım, tahta yataklardan birinde yer buldum. Ama yorganı zaptetmek olası değil; almamla uçması bir oldu. Çatıda yorganın peşinde öyle bir koşuşum vardı ki, sormayın" diye anlatıyor. Anlatılan Deyrulzafaran geceleri de bir başka oluyor.

Deyrulzafaran'ın gizemli havasını, akreplerle ilgili bir de söylence destekliyor. Deniyor ki; herhangi birisini soktuğu anda ölümüne sebep olan akrepler, rahiplere hiçbir şekilde zarar vermiyorlarmış. Üstelik kendileri ölüyorlarmış!!! Bu efsaneyi bize rahip Gabriel aktarıyor. Bu da Deyrulzafaran'ın mucizesi olsa gerek. Ne de olsa böyle yerlerin her zaman bir mucizesi vardır...

Misafirler için ilginç ama ürkütücü geceden sonra gene sabah oluyor. Manastırın iki ihtiyarının, Samuel ve İbrahim'in çalışma saatleri şimdi. Biri 70 yaşını diğeri 80 yaşını arkasında bırakmış. Burada zaman yavaş ilerlediğinden olsa gerek, o kadar da yaşlı görünmüyorlar.                 Samuel, manastırın kapısını açıp kapamakla görevli ve işini de iyi yapıyor. Mesela saat 04:30'da gelenlere kapıları açmıyor! Manastırın rutin işlerine yardımcı olmak dışında, soranlara Deyrulzafaran'ın tarihini anlatıyor. Prensip olarak kadınların elini tutmuyor. Namazlar sırasında ise kilisenin en ucuna çekiliyor, bir bankın üzerinde gerçekleştiriyor ibadetini. Sırtı hafif kambur, siyahlar içinde bu sevimli ihtiyar Deyrulzafaran'ın duvarlarından biri adeta...

Rahiplerin de günü benzer şekilde geçiyor. Başrahip İbrahim Türker ve rahip Gabriel, namaz kılmaktan, ayine katılmaktan, vaftiz törenlerini gerçekleştirmekten arta kalan zamanlarda öğrencileriyle ilgileniyor. Fakat çocuklar ders saatleri dışında tüm çocuklar gibi çocukluklarını yaşayabiliyorlar. Deyrulzafaran sadece özel törenler olduğu zaman cemaatle kalabalıklaştığından, diğer günlerde kendi arkadaşlarıyla ve rahipleriyle vakit geçiriyor, ibadet ediyorlar. İbrahim Türker Süryanilerin patrik vekili; sıcak, sevecen ama çocuklar üzerinde  belli bir disiplin sağlamış olduğu da aşikâr.

Süryaniler, Sami ırkının Arami soyundan geliyorlar. İşte bu Aramilerin bir bölümü Hıristiyanlığıu Suriyeli müjdeciler tarafından kabul ettikleri için "Süryani" adını almışlar. İbrahim Türker aslen Midyatlı. O, yaklaşık 47 yıldır burada yaşıyor. Kürtçe, Arapça, Süryanice ve bira zorlanmakla birlikte Türkçe konuşuyor.

 

 

Süryani Cemaati, özellikle önemli törenleri için Mardin'in dışında olmasına rağmen Deyrulzafaran'ı tercih ediyor. Kimi zaman bir vaftiz törenini bir cenaze izliyor (yanda). Manastırda yaşayan çocuklar alabildiğine mutlu. Koridorlarda sık sık adımları yankılanıyor (sağda).

 

Makamına her gelen İbrahim Türker'in elini öpüyor. Ziyaretçiler, sormak istedikleri herşeyi soruyorlar. En çok sorulan soru ise, rahiplerin hayatları boyunca bir kadınla birlikte olmamayı nasıl başarabildikleri. Türker, bu konudaki tüm hayretleri kısa ve şirin bir hikâyeyle gideriyor:            "Zamanın birinde bölgedeki patrik, bir karı kocayı barıştırma görevini bana verdi. Adam karısı ile mutlaka beraber olmak istiyor. Ben de gittim, kadının kapısına vardım. Çalıyorum, açan yok. Kadın gelenin ben olduğumu bildiği halde açmıyor kapıyı. Biraz konuştum sonunda ikna ettim, beni içeri aldı. Ama ne pahasına olursa olsun kocasıyla beraber olmayı kabul etmiyor. Ben de o zaman düşündüm ki; ne mutlu biz rahiplere böyle bir sorunumuz yok."

İbrahim Bey çağımızın evliliklerini, ayrılıklarının da oldukça yadıgıyor. "Yirminci yüzyılda  evlilikler farklı. Anlaşamıyoruz diyor, boşanıyorlar. Neyi anlaşamıyorlar? Sanki aralarında Körfez Savaşı mı var? diye tepkisini sevimli üslubuyla ortaya koyuyor.

 

Deyrulzafaran'da vaftiz törenleri oldukça neşeli geçiyor. Vaftiz törenine katılacak kişiler bir gün öncesinden gelip manastırda konaklayabiliyorlar.

 

 

 
Mardin manastırı, akrepleri, törenleri... Bir de İbrahim Türker ve "sanki"leri... Bütün bu insanlar yalnız apayrı bir zamanda değil apayrı bir dünyada yaşıyorlar: Deyrulzafaran'da. Ve tamamıyla dine adanmış hayatlarında gerçekten mutlular. Belki herşeyin asgarisiyle yetiniyorlar ama onlar için hayatın dorukları kilisenin içinde ve yetiştirdikleri öğrencileri rahip olarak görebilmekte. Bir de tabii Deyrulzafaran'ı gördükçe onları anlayacaksınız. Haksız sayılmazlar...

Kaynak: Gezi Travel Dergisi, 2003


 

#75 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mo 20. Okt 2003 19:51
Betreff: The Patriarches of the Oriental Churchs sign a Commen Decleration in Lebanon
grabo30
Mail senden Mail senden
 

Pope Shenouda III, Patriarch Zakka I and Catholicos Aram I Sign a Common Declaration in Antelias

ANTELIAS, LEBANON – On Saturday, October 18, 2003 at the end of the annual meeting of the Heads of the Oriental Orthodox Churches in the Middle East, His Holiness Pope Shenouda III of the Coptic Church, His Holiness Patriarch Zakka I of the Syrian Church and His Holiness Catholicos Aram I of the Armenian Church-Catholicosate of Cilicia signed a common declaration underlining their concerns and perspectives related to the active participation of their faithful in Evangelism, Diakonia, Christian education, theological formation and youth involvement as the genuine expressions of life and witness of their Churches. Additionally, issues related to theological dialogues and ecumenical collaboration on global and regional levels, as well as human rights, social justice, peace and inter-faith relations were discussed and highlighted.

On Friday evening, October 17, 2003, His Holiness Aram I hosted an official dinner at the Catholicosate in honor of His Holiness Shenouda III and His Holiness Zakka I. The dinner was attended by 150 guests, including the representatives of the President of the Republic, His Excellency General Emil Lahoud, of the Speaker of the Parliament, His Excellency Mr. Nabih Berri, and of the Prime Minister, His Excellency Mr. Rafik Hariri, and Christian and Muslim spiritual leaders, dignitaries of the diplomatic corps and leaders of the Armenian community.

 His Holiness Aram I addressed the guests and indicated that the meeting of the three Spiritual Heads of the Oriental Orthodox Churches is the manifestation of Christian unity, inter-religious and ecumenical cooperation and expression of a living faith.

For full story and pictures see SOLNews:

 http://www.suryoyo-online.org/news/orientalchurch-declaration2003.htm

 


#76 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 29. Okt 2003 14:38
Betreff: The Aramean girl Eni Aksoy sings live in German TV RTL to win the title "Superstar"
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Shlomo SOLFans
 
Suryoyo Online setzt sich für die Aramäerin Eni Aksoy aus Delmenhorst, Superstar bei RTL (deutschem TV) zu sein. Heute um 20.15 singt sie live. Ihr, die Zuschauer könnt eure Stimme für Eni per Telefon abgeben. Suryoyo Online sagt: Eni kommt durch. Viel Erfolg wünschen wir der Aramäerin bei der Suche vom Superstar.
 
The Aramean girl Eni Aksoy from Delmenhorst/Germany sings live today at 20.15 in the German TV RTL to be "Superstar". SOL wish her good luck.
 
Gabriel
 
 
 
 

„Wenn ich nicht gut singe, gehe ich einfach unter“

Eni Aksoy zu ihrem „Superstar“-Auftritt
 

Die junge Aramäerin aus Ganderkesee muss vor allem das Fernsehpublikum überzeugen. Dann könnte sie unter die letzten zwölf Titel-Anwärter kommen.
Ganderkesee/Köln tbr – Eni Aksoy aus Ganderkesee will Deutschlands zweiter von RTL gekürter „Superstar“ werden. Heute tritt sie live in der um 20.15 Uhr beginnenden vierten „Top 50 Show“ auf. Die 24-jährige Aramäerin muss gegen neun Konkurrenten ansingen.
Nach der Beurteilung durch die vier Juroren Shona Fraser, Dieter Bohlen, Thomas Stein und Thomas Bug entscheidet das Publikum am Telefon über die zwei Kandidaten der heutigen Show, die unter die letzten zwölf Titel-Anwärter kommen. Insgesamt gibt es sechs Auswahl-Shows, wobei in der letzten die Bewerber aus den ersten fünf Sendungen antreten, die es knapp nicht geschafft haben. Eni Aksoy könnte also auch im Fall des heutigen Scheiterns noch eine zweite Chance bekommen.
Im Gespräch mit dem dk zeigt sich die Lufthansa-Stewardess, die für die „Superstar“-Kür unbezahlten Urlaub erhalten hat, selbstbewusst. Aber sie lobt auch das Können ihrer Mitbewerber.VON Thomas Breuer
dk: Eni, wie hast du dich auf deinen heutigen Auftritt vorbereitet?
Eni Aksoy: Wir haben hier alle die Möglichkeit, mit Ghettoblaster und CD in geeigneten Räumlichkeiten zu üben. Außerdem stehen uns tolle Gesangslehrer zu Seite.
dk: Du sagst „Wir“. Wie ist denn der Umgang mit den anderen Bewerbern?
Eni Aksoy: Ich kenne die anderen Leute, mit denen ich heute auftrete, inzwischen ganz gut, weil wir alle im Hotel in Köln wohnen. Wir sind eine ganz lustige Truppe, es gibt keinen Neidfaktor. Jeder ist unglaublich gut in dem, was er macht. Wenn ich nicht gut singe, gehe ich einfach unter.
dk: Aber von Shona Fraser, der einzigen Frau in der Jury, haben wir doch gehört, dass ihre männlichen Kollegen vor allem auf weibliche Rundungen schauen ...
Eni Aksoy: Ich glaube, es kommt heute definitiv auf den Gesang an. Das Niveau ist sehr hoch. Gutes Aussehen gehört natürlich dazu. Deshalb gibt es Termine mit einem Stylisten, der uns berät. Ich kann hier in Köln aus einer großen Garderobe auswählen, aber natürlich auch etwas Eigenes tragen.
dk: Wie trittst du denn heute Abend auf?
Eni Aksoy: Das möchte ich, genau wie den Titel, den ich singe, nicht vorher verraten. Ein bisschen Spannung muss bleiben.
dk: Was ist, wenn es nicht für die Finalrunde reichen sollte?
Eni Aksoy: Dann wäre die Musik für mich nicht gestorben. Ich würde versuchen, auf einer neuen Schiene zu arbeiten. Wenn ich all meine Träume auf nur einen Tag legen würde, hätte es keinen Sinn. Genauso würde ich nie meine Stelle als Stewardess kündigen

#77 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Do 6. Nov 2003 13:12
Betreff: Stellungnahme zum Runderlass des türkischen Erziehungsministeriums vom 14.04.2003
grabo30
Mail senden Mail senden
 

Verein der Völkermordgegner e.V. Frankfurt / Main

Soykirim Karsitlari Dernegi  (SKD);  Kontaktadresse: Ali Ertem, Eschenheimer  Anlage 20a, 60318 Frankfurt /Main;

Tel. & Fax: 0049/69/5970813; E-Mail: genozidgegner@...

 

Frankfurt, den 28.10.2003

 

Stellungnahme zum Runderlass des türkischen Erziehungsministeriums vom 14.04.2003

 

Der Vorstoß des türkischen Erziehungsministers Hüseyin Çelik zur Thematisierung der „haltlosen Völkermordvorwürfe“ in den türkischen Grund-und Oberschulen benennt gleichzeitig auch das gewünschte Ergebnis, das am Ende dieser „Erziehungsmaßnahme“ stehen soll. Es heißt nämlich in dem Rundschreiben des Erziehungsministeriums vom 14. April 2003: „Der effektivste Kampf gegen jegliche Bedrohung unserer (nationalen) Einheit besteht in der Erziehung einer Jugend, die imstande ist, die historischen Tatsachen in einer wirkungsvollen Weise zur Sprache zu bringen, sowie in der Schaffung einer (entsprechenden) Öffentlichkeit.“ Weiter unten erfahren wir, was unter „historischen Tatsachen“ verstanden wird und was den Jugendlichen vermittelt werden soll. Es sollen dem türkischen Erziehungsminister zufolge in den „Grund-und Oberschulen Konferenzen organisiert werden, die die „haltlosen Behauptungen der Armenier, Pontos-Griechen und Syrer“ (Syrisch-Orthodoxen) zum Unterrichtsgegenstand haben. Die Formulierung „Im Rahmen der Bemühungen unseres Ministeriums im ´Kampf gegen die haltlosen Völkermordbehauptungen´ (....)“ zwingt den Eindruck auf, der beschuldigte Täter setze zur verzweifelten Gegenwehr an, um seine Unschuld zu beweisen.

 

Ganz gewiss kann hier also nicht die Rede davon sein, dass nunmehr die bislang tabuisierte „Armenierfrage“ in den türkischen Schulen behandelt wird, und die Schüler die Möglichkeit erhalten, frei über diese Problematik zu diskutieren. Nein, hier wird seitens eines Ministeriums ein Programm ins Leben gerufen, um die „haltlosen Völkermordbehauptungen“ mit Hilfe eines Aufsatzwettbewerbes, an dem sich die Schüler der Sekundarstufe nach vorheriger gründlicher Instruktion durch entsprechende Akademiker beteiligen sollen, aus dem Leben zu schaffen. Es wird bezweckt, wie das Rundschreiben unzweifelhaft erkennen lässt, zwei Fliegen mit einer Klappe zu schlagen. Das erklärte Ziel ist einerseits „die Erziehung einer Jugend, die die historischen Tatsachen“ zutage befördert, was gleichlautend ist mit der Erziehung der jungen Menschen zur Leugnung des Völkermordes an der armenischen, griechischen und aramäischen Bevölkerung des Landes. Denjenigen Schülern, die mit ihren Aufsätzen die „wertvollsten“ Beiträge zu dieser Leugnungsstrategie leisten, wird die Veröffentlichung ihrer Aufsätze in der vom Erziehungsministerium herausgegebenen Zeitschrift „Eğitim“ in Aussicht gestellt. Damit soll der zweite Zweck des Programms erfüllt werden: die Schaffung einer Öffentlichkeit für die leugnerischen Thesen.

 

Wie alle anderen türkischen Verleugner bediente sich auch Hüseyin Çelik des häufig angewandten Manövers: „Die Entscheidungsbefugnis über die historischen Ereignisse gehört nicht den Politikern, sondern den Historikern.“ (Aus der Stellungnahme H. Çeliks anlässlich des Völkermordbeschlusses des französischen Parlaments vom Januar 2001)

 

 Hieraus wird ersichtlich, wie schnell „unsere“ Verleugner die Selbstbeherrschung verlieren und nicht mehr gewillt sind, die „Entscheidungsbefugnis über die historischen Ereignisse“ den „Historikern“ zu überlassen, falls die es nicht wie gewünscht parieren, sondern die Leugnung lieber den türkischen Kindern in ihrem leugnerischen Sinne übertragen – eine Art Kinderkreuzzug der Genozidleugnung also ohnmächtiges letztes Aufgebot. Dieses Beispiel erwies sich noch einmal als blanker Zynismus. 

 

Wieder einmal ist die Haltung des türkischen Staates in der „Völkermord- bzw. Minderheitenfrage“ von Abwehr geprägt. Man geht mit der Thematisierung der eigenen, also türkisch-moslemischen Opfer, die von „Armenierhand“ ermordet worden seien, über zum Angriff gegen die Forderungen der Opfer nach Anerkennung. Seit ihrer Gründung ist dies die typische Haltung der offiziellen Türkei, die die Zahl der getöteten Armenier bagatellisiert und dagegen diejenige der türkisch-moslemischen Opfer betont, so als könnte dies die christlichen Völkermordpfer rechtfertigen.

 

Das Verheerende an diesem Runderlass ist vor allem, dass von vornherein schon entschieden wurde, worüber und in welcher Richtung die Konferenzen an den Schulen die Schülerinnen und Schüler über die „armenischen, pontos-griechischen und aramäischen Behauptungen“ aufklären sollen. Hier kann folglich nur von autoritärer Indoktrination die Rede sein. Ebenso sind dem Runderlass eine Literaturliste und ein Leitfaden mit Erläuterungen zur Formulierung beigefügt, was bedeutet, dass für die Aufsätze ausdrücklich die angegebenen Quellen und die gewünschten Formulierungen verwendet werden sollen.

 

Genau aufgrund dieser Restriktionen der Meinungsfreiheit, die sogar gegen § 25 der türkischen Verfassung verstoßen, hat der Türkische Menschenrechtsverein (IHD) eine Klage eingereicht. Mittlerweile wurde eine Bürgerinitiative namens „Geschichte für Frieden“ von weit über 300 namhaften Persönlichkeiten des öffentlichen Lebens – unter ihnen Kulturschaffende, Juristen, Hochschullehrer, Pädagogen, Gewerkschaftler, Journalisten und Historiker - ins Leben gerufen. Sie appellieren an das Erziehungsministerium, das Rundschreiben vom 14. April 2003, das eine gezielte Geschichtsverfälschung bis in die Schulbücher und in den Unterricht hinein fordert, zurückzunehmen. Derartige Initiativen begrüßt der Verein der Völkermordgegner ausdrücklich, ebenso solidarisiert er sich mit den kritischen Stimmen aus der türkischsprachigen Presse.

 

Das Unternehmen des türkischen Erziehungsministeriums unter der Führung Hüseyin Çeliks ist nichts anderes als eine Verzweiflungstat eines von jeglichem Realitäts-und Gerechtigkeitsbewusstseins entfernten Landes, das zu den letzten, aberwitzigsten Mitteln greifen muss, um mit dem weltweit über Jahrzehnte zutage beförderten Wissen über die Genozide in der Türkei überhaupt Schritt halten zu können. Dieses Unternehmen entbehrt jeder Grundlage und Wissenschaftlichkeit, es ist nichts anderes als die Unfähigkeit eines Staates und einer Gesellschaft in den Spiegel zu sehen und sich einzugestehen, dass die Wahrheit – der erste systematische Völkermord des zurückliegenden Jahrhunderts - angesichts der Weltöffentlichkeit nicht mehr länger verharmlost und verleugnet werden kann, ebensowenig wie der Holocaust verleugnet werden konnte.

 

Vielleicht wird aber mit dieser Herangehensweise an das „Völkermord- bzw. Minderheitenproblem“ in der Türkei – wie manche Autoren bereits gemutmaßt haben – die Büchse der Pandora geöffnet, und es entsteht erst recht eine Öffentlichkeit, die darüber diskutiert, was 1915 geschehen ist. Diesmal aber nicht im Sinne des türkischen Erziehungsministers.

 

Der Verein der Völkermordgegner hat anlässlich dieses Rundschreibens des türkischen Erziehungsministeriums am 18. Juni 2003 bereits eine Petition beim Europäischen Parlament eingereicht und darum gebeten, festzustellen, dass die Beitrittsanwärterin Türkei mit dieser Kampagne gegen menschenrechtliche Grundsätze und demokratisches Recht verstößt.

 

Es ist nötig, weiterhin mit wachem und sehr kritischem Auge auf die angeblichen Reformschritte der Türkei zu schauen. Das dort formell Verabschiedete wird in der Realität nicht oder nur unzureichend umgesetzt, wie man am Beispiel der bewussten alltäglichen bürokratischen Hindernisse für die kurdische „Sprachfreiheit“ sehen kann. 

 

„Alles, selbst die Lüge dient der Wahrheit. Der Schatten kann die Sonne nicht verdecken“ sagte Franz Kafka zu Recht, und wir glauben, dass auch in der Türkei die neulich in Gang gesetzte Lügenmaschinerie die am Himmel strahlende Sonne nicht wird verdecken können.

 

i. A. des Vereins der Völkermordgegner:

 

Ali Ertem,                              I. Bülent Gül

#78 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Do 6. Nov 2003 13:16
Betreff: Der Verein der Völkermordgegner feiert sein 5jähriges Bestehen
grabo30
Mail senden Mail senden
 

Ankündigung  an  die  demokratische  Öffentlichkeit!

Der Verein der Völkermordgegner feiert sein 5jähriges Bestehen

 

WIR  WERDEN  UNSEREN  KINDERN  DIE WAHRHEIT  SAGEN!

 

Von 1915 bis 1923 wurden Armenier, Griechen und Aramäer Opfer eines  Völkermordverbrechens unter der türkischen Herrschaft.

********************

Bis heute leugnet die Türkei diese weltweit bekannte historische Tatsache. Um die Wahrheit in der türkischen Öffentlichkeit zu vertuschen und zu verdrängen, verbietet der türkische Staat die Meinungsfreiheit, verfälscht die Geschichte, zwingt sogar die Schulkinder dazu den Völkermord zu verleugnen. Er zwingt die nichttürkischen Völker zur Assimilation und droht vor allem dem kurdischen Volk mit Völkermord, weil es nach seinen grundlegenden Rechte verlangt.

********************

Eine Gesellschaft, die den Völkermord in ihrer Geschichte verleugnet, kann aber keine Zukunft haben. Sie ist in jeder Hinsicht zum Zerfall und zum Scheitern verurteilt. Die türkische Machtelite, die am genozidären Geist festhält, treibt ihre Gesellschaft buchstäblich ins Verderben. Das ist unsere Realität.

********************

Auf der anderen Seite können die Nachfahren der Opfer (Armenier, Griechen bzw. Pontos-Griechen und Aramäer) seit Generationen das Trauma des Verbrechens nicht überwinden, weil sie der Verleugnung, Bedrohung und Beschimpfung durch die Täter ausgesetzt sind. Deshalb müssen sie bis heute um ihre Opfer weiter trauern. Mit anderen Worten müssen sie ihre „blutenden Wunden in ihren Händen tragen“.

*******************

Genau aus diesen Gründen wurde vor 5 Jahren der „Verein der Völkermordgegner“ ins Leben gerufen. Seit 5 Jahren solidarisiert er sich mit den Völkermordopfern und deren Nachfahren und fordert vom türkischen Staat, den Völkermord an den christlichen Völkern unseres Landes anzuerkennen; seit nunmehr als 5 Jahren versucht der Verein der Völkermordgegner mit verschiedenen Aktivitäten die Öffentlichkeit gegen Völkermord und Völkermorddrohungen zu sensibilisieren.

********************

Unser 5jähriges Bestehen nehmen wir zum Anlass, um  über die Dimensionen und den Ernst unserer Aufgaben bewusster zu werden; die Solidarität mit den Opfern und deren Nachfahren zu entfalten und zu festigen; für die Anerkennung der verleugneten Völkermorde ein Gehör zu schaffen; die Öffentlichkeit, vor allem die türkische, gegen Verbrechen an der Menschlichkeit zu sensibilisieren. Wir rufen alle aufrichtigen Menschen, unsere Freunde und Persönlichkeiten auf, an unserer Veranstaltung teilzunehmen.

********************

Veranstaltungsort: Uni Frankfurt/Main - Bockenheim, Festsaal über dem Café KOZ

Datum, Uhrzeit   : Samstag, 13. Dezember 2003 um 19.00 Uhr

Veranstalter: Verein der Völkermordgegner e.V. Frankfurt / Main

Soykırım Karşıtları Derneği (SKD); Kontakt : Ali Ertem, Eschenheimer Anlage 20 A, 60318 Frankfurt,

Tel. & Fax: 0049/69/5970813; E-Mail: genozidgegner@...

 

 

Der Verein der Völkermordgegner feiert sein 5-jähriges Bestehen

 

WIR  WERDEN  UNSEREN  KINDERN  DIE WAHRHEIT  SAGEN!

 

  

 

 

DAS PROGRAMM DER VERANSTALTUNG

 

Einlass: 18.30 Uhr

Beginn: 19.00 Uhr

 

    Begrüßung

 

   Musikalischer Beitrag: Chor / Emek Korosu

 

   Redebeitrag: Dr. Pfarrer H. Christoph Stoodt

 

   Musikalischer Beitrag: Musikgruppe Prosechos

 

   Redebeitrag: Dr. Tessa Hofmann

 

PAUSE

 

   Musikalischer Beitrag von Mikail Aslan und seine Gruppe

 

     Redebeitrag: Ali Ertem (Vorsitzender des Vereins der   

      Völkermordgegner) Rückblick und Perspektiven

 

   Musikalischer Beitrag: Matthaios Tsahourides

      (pontos-griechische Klangfarben)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Veranstaltungsdatum: Samstag 13. Dezember 2003

 

Veranstaltungsort: Uni Frankfurt/Main - Bockenheim,

Festsaal über dem Café KOZ, Frankfurt am Main

 

Eintritt: 10 Euro / Schüler und Studenten 8 Euro

 

Veranstalter: Verein der Völkermordgegner e.V. Frankfurt / Main

Soykırım Karşıtları Derneği (SKD); Kontakt : Ali Ertem, Eschenheimer Anlage 20 A, 60318 Frankfurt,

Tel. & Fax: 0049/69/5970813; E-Mail: genozidgegner@...

 

Fragen bezüglich zur Veranstaltung unter der Telefonnummer: 0173 73 97 893

 


#79 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 12. Nov 2003 12:59
Betreff: News: The Words of Jesus in Aramaic and the Syrian Orthodox Church
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Click here to view a larger image.
Michelle Christenson/Caller-Times

Hala Ghably kisses the Bible at the end of Mass at St. James of Nisibin Syrian Orthodox Church in Flour Bluff. The congregation recently opened its first church in Corpus Christi. They use three languages in their services: English, Arabic and Aramaic, the ancient language that Jesus Christ and his disciples spoke.

Click here to view a larger image.
Michelle Christenson/Caller-Times

Altar boy David Ghably, 11, stands in front of the congregation with a candle. Archbishop Cyril Aphrem Karim said that the faith, like many others, is struggling to keep young people's interest in the old ways.

Click here to view a larger image.
Michelle Christenson/Caller-Times

The Very Rev. Father Mouris Amsih leads the Mass. Amsih, based in Illinois, and another priest commuting from New Jersey, alternate duties at the Corpus Christi parish.


Photo  REAL VIDEO
Watch the Archbishop Cyril Aphrem Karim speak Aramaic - the language of Jesus Christ and the Disciples.
The Words of Jesus

'It was Christ's language and the language of the disciples. Christ gave us the Lord's praise in Aramaic, so that is the language we use to give him praise,' says a member of a new Syrian Orthodox congregation in Corpus Christi

By Venessa Santos-Garza Caller-Times
June 15, 2003

Joseph Afram left Syria 28 years ago but refused to leave behind its traditions. Each weekend he joins the congregation of St. James of Nisibin Church to pray in Aramaic, a language spoken by Jesus and passed down from generation to generation for centuries.

"It was Christ's language and the language of the disciples," he said. "Christ gave us the Lord's praise in Aramaic, so that is the language we use to give him praise."

St. James, one of only 20 parishes in the Archdiocese of the Syrian Orthodox Church of the Eastern United States and the only one in Texas (other Syrian Orthodox dioceses have churches elsewhere in the state), began celebrating Mass with five families in a small shopping center in Flour Bluff in January. Since then the church attendance has grown to 17 families, with some coming from as far as the Rio Grande Valley and Houston, Afram said.

"At first we were taking turns having services at different people's homes," said Afram, church council president and founding member. "God willing, we will have a permanent building soon."

The diocese got its start in the United States in the late 1800s and consecrated its first church in 1923 in New York. Over the years, more and more members of Syrian Orthodox Christianity have relocated in the United States.

According to the archdiocese, members of the Antiochian Syrian Church represent the direct descendants of the original inhabitants of Syria, Lebanon, Palestine, Asia Minor, as well as Upper and Lower Mesopotamia - today's Iraq. Their language, Syriac-Aramaic - Aramaic for short - was the language of ancient Syria and the language of Jesus Christ.

During the Fourth Ecumenical Council in 431 A.D., a fiery debate about the nature of Jesus caused a split between the Christian churches. Members of the Syrian Orthodox Church believed that Jesus had only one divine nature. Others such as the Roman Catholics and Greek Orthodox argued that Jesus had two natures: human and divine. There were arguments over the definition of the word "nature" and the Syriac church believed that the term "two natures" implied that Jesus had two personalities, one a divine individual and another a human individual.

For the Roman Catholics and Greek Orthodox, the term nature was defined more as essence, meaning that both characteristics were present in the incarnate Jesus Christ.

The Syrians, who refused to accept the canon of the Fourth Ecumenical Council, were persecuted by the Byzantine Empire and forced to endure years of bans, killings and incarceration. Many fled to the Persian Empire in south Mesopotamia but were persecuted there because of their faith and because their spiritual leadership resided in the hostile Byzantine Empire. In the centuries since, Christians of all kinds have suffered prejudice and persecution that continues today.

"It has been difficult we have been persecuted by Greeks, and then when Islam arrived the Mongols who moved through killed thousands we did our best to survive as a community and as a faith," said Archbishop Cyril Aphrem Karim of the Archdiocese of the Syrian Orthodox Church for the Eastern United States. "Many died to preserve our customs, language and our beliefs because they were everything to us. They still are."

Seeking religious freedom

Alexander Rentel, who teaches church history and canon law at St. Vladimir's Orthodox Theological Seminary in Crestwood, N.J., said it was that constant abuse that forced many Christians to leave their homelands in search of religious freedom and settle in places such as Western Europe and North America. That the people and the religion have survived is a great display of faith and resilience, he said.

"They don't necessarily have a homeland but their religion and their language, above all, are inseparable," Rentel said. "It is their identity."

Rentel said today's Christians in the Middle East, especially in Syria, have really been caught in the crossfire. With Saudi Arabia at one border and Iraq at the other, the country that some consider a safe haven for many different faiths is sitting in the middle of controversy and war.

He expects that as the situation continues to escalate more people will flee, creating a more noticeable presence of Syrian Orthodox churches in the United States. While the reasons for the upsurge are unfortunate, he said, Americans will have the opportunity to be exposed to another form of Christianity.

"To be able to see a church that stretches back that far and has held onto its traditions and liturgy is amazing," Rentel said.

Trying to preserve a culture

But the Syrian Orthodox Church faces its share of obstacles in the United States as well. With few churches in the diocese and little money to support them, congregations are forced to share priests and pay for much of the day-to-day operational costs on their own. St. James, for example, has two priests who celebrate Mass for them on alternating weekends, one commuting from New Jersey and the other from Chicago.

But the bigger issue, Karim said, is one that all churches of all nations seem to be battling.

"How do we keep the younger generation, many who were born in the United States, interested in the old ways and the old language? We have lived a life of misery, moving from one place to another because of persecution. Now we have to try to figure out how to preserve our culture, identity and language in the U.S. They don't call it the melting pot for nothing."

The diocese hosts a youth camp each year and holds Sunday school classes in bigger churches to help boost interest. But more and more churches are incorporating English into their services. St. James celebrates Mass in Aramaic, Arabic and English.

Raising children in the faith

Egyptian-born Dr. Maged George, a pediatrician who relocated from Corpus Christi to San Antonio, tries to make the drive here once a month to attend services at St. James. He said the Syrian Orthodox Church has close ties to the Coptic Christian church he was raised in. He has put a lot of miles on his car for his faith, first driving from Corpus Christi to the Coptic church in San Antonio and then from San Antonio to Corpus Christi to show support for his friends here. He said he wants his children, Fadi and Sandra, to know about the old Coptic and Aramaic languages and their ties to each other.

"It is extremely important that I raise my children in the same faith and the same church as I used to attend back home," he said.

Afram said that before St. James, he and his family attended St. Nicholas Greek Orthodox Church because it was the closest to his childhood faith. While the church opened its doors to them and did its best to make them feel welcome, he said he never quite felt at home. Afram missed the dialect and traditions of his own church.

The building St. James is using, he said, is small and except for the icons that adorn the walls, doesn't look much like a church.

"The location, the building is not as important to us as our faith and keeping our heritage alive," he said.

Contact Venessa Santos-Garza at 886-3752 or santosv@...

http://www.caller.com/ccct/local_news/article/0,1641,CCCT_811_2040898,00.html


#80 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Sam 20. Dez 2003 12:04
Betreff: Merry Christmas and a Happy New Year 2004
grabo30
Mail senden Mail senden
 
܀
«ܗܐ ܐܬܝܠܕ ܠܟܘܢ ܦܪܘܩܐ ܡܪܝܐ ܘܐܠܗܐ»
ܡܟܝܠ ܒܪܝܟ ܗܘ ܡܘܠܕܗ ܕܡܪܢ ܘܒܪܝܟܐ ܗܝ ܫܢ̱ܬܐ ܚܕܬܐ ܕܒܕ
 
Merry Christmas and a happy New Year 2004
 
Frohes Geburtsfest unseres Herrn Jesus Christus und gesegnetes Neues Jahr 2004
 
Doğuş bayramınızı ve yeni yıllınız candan kutlar ve sağlıklar dilerim
 
 
Gabriel Rabo
&
Suryoyo Online

#81 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 4. Feb 2004 21:41
Betreff: SOLNews updated: Roman and Oriental theological dialogue; New syrian orthodox bishops
grabo30
Mail senden Mail senden
 
 
 
SOLNews - January 27-30, 2004, in Nasr City (Cairo, Egypt), at the Coptic Orthodox Saint Mark Centre, the representatives of the Catholic Church and Oriental Orthodox Churches convened the first meeting of their official theological dialogue.
 
SOLNews - On the 7 September 2003, His Holiness Moran Mor Ignatius Zakka I Iwas, Patriarch of Antioch and all the East consecrated Raban Malki Lahdo Malki as bishop for the Syrian orthodox diocese of Australia and New Zealand in the patriarchal cathedral Mor Petrus and Mor Paulus in Saydnaya/Damascus. The Holy father gave to him the Episcopal name “Mor Malatius”. So His Eminence Mor Malatius Malki Malki is the first Archbishop was consecrated officially for the diocese of Australia. He currently resides at Mor Ephraim Cathedral in Sydney.
 
SOLNews - His Holiness the Patriarch of Antioch and all the East Mor Ignatius Zakka I Iwas ordained Very Rev. Ramban Yeldho Pathikkal as the Archbishop and Patriarchal Vicar of the Malankara Archdiocese in North America at the solemn function held at the St.Peter and St.Paul Cathedral in the Monastery of St.Aphrem the Syrian, at Ma'arrat Seydnaya, Damascus, Syria. The new Metropolitan was entrusted with the title 'TITHOS' during the consecration ceremony.

#82 Von: "teddy6424" <teddy6424@...>
Datum: Sam 3. Jan 2004 22:35
Betreff: Syriaques de l'espace francophone.
teddy6424
Mail senden Mail senden
 
Shlomo
J'aimerais renconter des syriaques francophones(France, Belgique,
Suisse, Canada) et lire leurs contributions.
Je comprends l'anglais , l'espagnol et l'italien mais mon allemand
reste très limité, aussi limité que mon syriaque, si ce
n'est plus .
Je suis syriaque, mais mes connaissances (ormis ce qui relève de
quelques passages de la Peshitto appris par coeur et de la liturgie,
dont quelques chants du Beth Gazo) restent très succinctes.
Je suis très passionné par l'araméen et sa longue survie
à travers 5-
4000 ans d'existence(langue des hébreux déportés à
Babylone, langue
du prophète Daniel, langue diplomatique et administrative du grand
empire perse, et enfin , et surtout, langue du Christ et de ses
disciples, et celle des églises syriaques , dont l'église
syriaque
orthodoxe héritière d'une longue tradition porte un magnifique
témoignage).

Bonne Année à tous
Shlomolkhoulkhoun

Fous bashlomo wtaudi
Shato brikhto 2004
Teddy Kassab
arameens.club@...
ethkanash.club@...

#83 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Do 12. Feb 2004 19:31
Betreff: Mardin City ohne das syrische Kloster Deir Za'faran kann als Weltkulturerbe nicht anerkannt werden
grabo30
Mail senden Mail senden
 
 
Mardin City ohne das syrische Kloster Deir Za‘faran kann als Weltkulturerbe nicht anerkannt werden

 

SOLNewsMardin (1.2.2004). Das Geheimnis, warum die antike Stadt Mardin im Jahre 2003 als Weltkulturerbe in die Liste der UNESCO nicht aufgenommen wurde, ist nun offenbart. Wie zu vermuten war, wurde die Stadt Mardin durch die UNESCO zunächst deswegen abgelehnt, weil das syrische Kloster Deir Za‘faran von den türkischen Behörden nicht berücksichtigt wurde, als die Aufnahme der Stadt Mardin im Jahre 2002 beantragt wurde. Auf die Frage des Verfassers dieses Textes an den syrischen Pfarrer Gabriel Akyüz von Mardin, warum eigentlich das alte Kloster Deir Za‘faran in die Liste der antiken Denkmäler von Mardin nicht aufgenommen worden sei, bekam er die Antwort, dass die türkischen Behörden die Aufnahme mit der Behauptung verweigern, weil angeblich das Kloster 2 km außerhalb des 3 km breiten Grenzbereiches der Stadt Mardin liege und daher nicht zur Stadt Mardin gehöre
Mehr dazu in SOLNews
 
Gabriel Rabo
© Suryoyo Online

#84 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Do 12. Feb 2004 19:31
Betreff: Metropolit Mor Julius Yeshu Çiçek mit dem Aram-Preis für die aramäische Sprache und Literatur ausgezeichnet
grabo30
Mail senden Mail senden
 
 
----- Original Message -----
Sent: Thursday, February 12, 2004 7:47 PM
Subject: Metropolit Mor Julius Yeshu Çiçek mit dem Aram-Preis für die aramäische Sprache und Literatur ausgezeichnet

 

Metropolit Mor Julius Yeshu Çiçek mit dem Aram-Preis für die aramäische Sprache und Literatur ausgezeichnet

 
SOLNews – Stockholm (Im Januar 2004). „The Association of the Academic Arameans“ verlieh am 12. Dezember 2003 den Aram-Preis des Jahres 2003 seiner Eminenz Mor Julius Yeshu Çiçek, dem Metropoliten der syrisch-orthodoxen Diözese Mitteleuropas, wegen seines großen Verdienstes an der Belebung und Pflege der syrisch-aramäischen Sprache und Literatur. Mor Julius schrieb eine große Anzahl syrischer Handschriften in seinem eigenen kalligraphischen Stil ab und gab Hunderte von syrischen Büchern heraus. Er machte einen großen Teil der syrischen Literatur den interessierten Lesern zugänglich und bereicherte das Studium der syrischen Sprache und Bücher, indem er den syrischen Bibliotheken viele schöne handgeschriebene Faksimileausgaben bescherte, so die Begründung der Jury in der ihm verliehenen Urkunde
 
Mehr dazu in SOLNews
 
Gabriel Rabo
© Suryoyo Online
 
 

#85 Von: Atas Luc <l_atas@...>
Datum: Mit 4. Feb 2004 22:01
Betreff: Re: Syriaques de l'espace francophone.
l_atas
Mail senden Mail senden
 
Bonjour Teddy,
Si tu es intéressé, nous les syriaques de Belgique
avons unn site que tu peux consulter : www.suryoye.be

Luc
  --- teddy6424 <teddy6424@...> a écrit :
---------------------------------
Shlomo
J'aimerais renconter des syriaques
francophones(France, Belgique,
Suisse, Canada) et lire leurs contributions.
Je comprends l'anglais , l'espagnol et l'italien mais
mon allemand
reste très limité, aussi limité que mon syriaque, si
ce
n'est plus .
Je suis syriaque, mais mes connaissances (ormis ce qui
relève de
quelques passages de la Peshitto appris par coeur et
de la liturgie,
dont quelques chants du Beth Gazo) restent très
succinctes.
Je suis très passionné par l'araméen et sa longue
survie
à travers 5-
4000 ans d'existence(langue des hébreux déportés à
Babylone, langue
du prophète Daniel, langue diplomatique et
administrative du grand
empire perse, et enfin , et surtout, langue du Christ
et de ses
disciples, et celle des églises syriaques , dont
l'église
syriaque
orthodoxe héritière d'une longue tradition porte un
magnifique
témoignage).

Bonne Année à tous
Shlomolkhoulkhoun

Fous bashlomo wtaudi
Shato brikhto 2004
Teddy Kassab
arameens.club@...
ethkanash.club@...





Suryoyo Online:
Online Journal of Syrian Orthodox Church, Syriac
Studies and Arameans
http://www.suryoyo-online.org/



---------------------------------
Yahoo! Groups Links

    Besuchen Sie Ihre Group im Web unter:
http://de.groups.yahoo.com/group/suryoyo-online/

    Um sich von der Group abzumelden, senden Sie eine
Mail an:
suryoyo-online-unsubscribe@...

    Mit der Nutzung von Yahoo! Groups akzeptieren Sie
unsere Yahoo! Geschäftsbedingungen.







Yahoo! Mail : votre e-mail personnel et gratuit qui vous suit partout !
Créez votre Yahoo! Mail sur http://fr.benefits.yahoo.com/

#86 Von: "Thomas Daniel" <daniel_reji@...>
Datum: Sam 7. Feb 2004 6:32
Betreff: Betrifft: SOLNews updated: Roman and Oriental theological dialogue; New syrian orthodox bishops
daniel_reji
Mail senden Mail senden
 
Dear Friends

Anyone know why participants in OO-RC dialogue were
prevented from attendingt the meeting as stated
the following link?

In His Love
Thomas Daniel (Reji)
St. George Jacobite Syrian Orthodox Church
Cheppaud, Kerala, India

--- In suryoyo-online@..., "Gabriel Rabo" <grabo@g...>
schrieb:
>
>
> SOLNews - January 27-30, 2004, in Nasr City (Cairo, Egypt), at the
Coptic Orthodox Saint Mark Centre, the representatives of the
Catholic Church and Oriental Orthodox Churches convened the first
meeting of their official theological dialogue.
> Full story in: http://www.suryoyo-online.org/news/orientcath2004.htm

#87 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Die 9. Mrz 2004 16:26
Betreff: LAW OF ADMINISTRATION FOR THE STATE OF IRAQ now in Suryoyo Online
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Please find in Suryoyo Online's Forum The LAW OF ADMINISTRATION FOR THE STATE OF IRAQ. It is very pitty, that the Syrians in Iraq choosed the pseudonym "ChaldoAssyrian" for their identity in this law.

Im SOLForum könntet ihr die neue Verfassung Iraks lesen und darüber diskutieren.

http://f16.parsimony.net/forum26093/messages/36882.htm

Bedauerlicherweise wurde in dieser Verfassung die Aramo-Syrer als "ChaldoAssyrer" bezeichnet. Eine falsche Bezeichnung, die nichts mit der Realität aller Gruppen unseres Volkes zu tun hat. Das kann in künftiger Politik den Aramäern im Irak Kopfschmerzen werden.

Mit anderen Worten: Der Name "ChaldoAssyrer" ist dann nur für diejenigen Aramäer, die sich "Nestorianer" und "Chaldäer" nennen.

Die Syro-Aramäer werden hier namentlich nicht erwähnt. Damit gibt es in Zukunft auch keine Garantie für ihre Rechte. Syrer im Irak existieren nicht, wird man in Zukunft sagen. Wir haben von der Vergangenheit die Lektion nicht gelernt.

Warum ich so sage, dürfte es jedem aus der Vergangenheit bekannt sein. Als die Rechte der Minderheiten in der Türkei - also der Armenier, Griechen und Juden - 1923 festgelegt wurden, wurden die Syrer in jenem Abkommen nicht einmal erwähnt. Keiner von den Syrern hat sich damals um unser Volk gekümmert oder ihre Rechte durchsetzen können, ob absichtlich oder nicht. Diese Chance hatten wir damals verpaßt !!!

Daher gibt es auch keine Syrer in der Türkei. Die Syrer seien "Bergtürken". Und sie müssen sogar an den Koranunterricht teilnehmen. ...

Für die Syro-Aramäer im Irak wird auch keine Rechte in Zukunft geben, werden die moslemischen Herrscher sagen, weil die Syrer in der Verfassung namentlich nicht erwähnt werden. Und sie werden auch diesmal Recht haben, wie die Türken.

Die Syro-Aramäer im Irak konnten oder wollten ihren Namen in der neuen Verfassung Iraks nicht schreiben lassen. Sie haben Bedenken zu einer falschen Bezeichnung „ChaldoAssyrer“ zugestimmt. Die „Chaldäer“ kämpften um ihren Wunschnamen und sie setzten ihr Recht mit Erfolg durch. Die Unseren haben auch diesmal versagt, und ihren Chance für immer verpaßt, wie damals im Jahre 1923.

Gabriel


#88 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Die 9. Mrz 2004 15:02
Betreff: LAW OF ADMINISTRATION FOR THE STATE OF IRAQ now in Suryoyo Online
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Please find in Suryoyo Online's Forum The LAW OF ADMINISTRATION FOR THE STATE OF IRAQ. It is very pitty, that the Syrians in Iraq choosed the pseudonym "ChaldoAssyrian" for their identity in this law.

Im SOLForum könntet ihr die neue Verfassung Iraks lesen und darüber diskutieren.

http://f16.parsimony.net/forum26093/messages/36882.htm

Bedauerlicherweise wurde in dieser Verfassung die Aramo-Syrer als "ChaldoAssyrer" bezeichnet. Eine falsche Bezeichnung, die nichts mit der Realität aller Gruppen unseres Volkes zu tun hat. Das kann in künftiger Politik den Aramäern im Irak Kopfschmerzen werden.

Mit anderen Worten: Der Name "ChaldoAssyrer" ist dann nur für diejenigen Aramäer, die sich "Nestorianer" und "Chaldäer" nennen.

Die Syro-Aramäer werden hier namentlich nicht erwähnt. Damit gibt es in Zukunft auch keine Garantie für ihre Rechte. Syrer im Irak existieren nicht, wird man in Zukunft sagen. Wir haben von der Vergangenheit die Lektion nicht gelernt.

Warum ich so sage, dürfte es jedem aus der Vergangenheit bekannt sein. Als die Rechte der Minderheiten in der Türkei - also der Armenier, Griechen und Juden - 1923 festgelegt wurden, wurden die Syrer in jenem Abkommen nicht einmal erwähnt. Keiner von den Syrern hat sich damals um unser Volk gekümmert oder ihre Rechte durchsetzen können, ob absichtlich oder nicht. Diese Chance hatten wir damals verpaßt !!!

Daher gibt es auch keine Syrer in der Türkei. Die Syrer seien "Bergtürken". Und sie müssen sogar an den Koranunterricht teilnehmen. ...

Für die Syro-Aramäer im Irak wird auch keine Rechte in Zukunft geben, werden die moslemischen Herrscher sagen, weil die Syrer in der Verfassung namentlich nicht erwähnt werden. Und sie werden auch diesmal Recht haben, wie die Türken.

Die Syro-Aramäer im Irak konnten oder wollten ihren Namen in der neuen Verfassung Iraks nicht schreiben lassen. Sie haben ohne Bedenken zu einer falschen Bezeichnung „ChaldoAssyrer“ zugestimmt. Die „Chaldäer“ kämpften um ihren Wunschnamen und sie setzten ihr Recht mit Erfolg durch. Die Unsrigen haben auch diesmal versagt, und ihren Chance für immer verpaßt, wie damals im Jahre 1923.

Gabriel


#89 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 17. Mrz 2004 13:38
Betreff: Menschenrechtsgruppe ruft zur Rettung der aramäischen Sprache auf
grabo30
Mail senden Mail senden
 
17. März 2004, 12:13
Menschenrechtsgruppe ruft zur Rettung der aramäischen Sprache auf

Zum Filmstart von "Die Passion Christi" beginnt auch eine Unterschriftenaktion gegen die Diskriminierung der aramäischen Sprache in der Türkei.


Frankfurt am Main (www.kath.net / igfm) "Rettet die aramäische Sprache!" Dazu ruft die Internationale Gesellschaft für Menschenrechte (IGFM) anlässlich des Starts von Mel Gibsons "Die Passion Christi" auf. Der Film läuft am Donnerstag, 18. März, in Österreich, Deutschland und der Schweiz an. Das im Film verwendete Aramäisch, die Sprache Jesu, wird insbesondere in den auf die Antike zurückgehenden syrisch-orthodoxen Klostern des Tur Abdin in der Südost-Türkei gepflegt.

Die Lehre der aramäischen Sprache ist behördlich verboten, die Sprache sei vom Untergang bedroht, warnt die IGFM in einer Presseaussendung am Mittwoch. "Durch eine Anerkennung als immaterielles Weltkulturerbe kann sie jedoch gerettet werden." Die IGFM hat nun eine Unterschriftenkampagne für die Anerkennung des Armäischunterrichtes und des Minderheitenstatus der aramäischen Christen in der Türkischen Republik gestartet. "Das am 6.Oktober 1997 ergangene Lehrverbot durch den zuständigen Provinzgouverneur Fikret Güven von Mardin besteht bis heute fort", erklärt dazu Karl Hafen, Geschäftsführender Vorsitzender der IGFM.

Zwar wird der Unterricht für die zur Zeit rund 70 Schüler in bedeutenden Klöstern und Bischofssitzen wie Mar Gabriel und Deyr-ul-Zafaran geduldet, das bleibende Unterrichtsverbot dränge jedoch Schüler und Klosterschulen in eine gefährliche Illegalität. Die IGFM fordert die sofortige Aufhebung des Aramäisch-Lehrverbotes und eine offizielle Anerkennung der entsprechenden Ausbildungsstätten.

Durch das Verbot der aramäischen Sprache werde die Religionsfreiheit hinsichtlich des "Rechtes auf Lehre, Ausübung des Gottesdienstes und Vollziehung von Riten" (Art. 18 AEMR) massiv verhindert, kritisiert die IGFM. Dies gilt insgesamt für die Minderheitenrechte der noch rund 15.000 assyro-aramäischen Christen in der Türkei, denen unter anderem der Bau eigener Kirchen verwehrt wird. Karl Hafen: " Ein Antrag der Türkei, das Aramäische, die Sprache Jesu, als 'immaterielles UNESCO-Weltkulturerbe' anerkennen zu lassen, wäre eine Geste für die weltweite Christenheit und die gesamte Menschheit."

 


      Suryoyo Online
www.suryoyo-online.org
 University of Göttingen
        G E R M A N Y

#90 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mo 29. Mrz 2004 13:23
Betreff: Attacke auf die Syrische Kirche in Adiyaman in der Türkei
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Nach folgender Meldung der Zeitung Özgür Politika wurde der syrisch-orthodoxe Mönch Malke Ürek und die Kirche Mor Petrus und Mor Paulus in Adiyaman von moslemischen Extremisten attackiert und beim Beschwerden von türkischen Justizbehörden beleidigt.

Wir verurteilen die Attacke der Ismalisten und die Beleidigung durch die türkischen Behörden.

Gabriel Rabo
Suryoyo Online


Süryani rahibe tehdit

ELİF SONZAMANCI /DİHA/ADIYAMAN

Adıyaman'da 'Hakimiyet kayıtsız şartsız Allah'ındır', 'Selefiler üstad Usame Bin Ladin emir onundur', 'Kiliseyi havaya uçururuz' gibi tehditler alan Mor Petrus ve Mor Pavlus Süryani Kadim Kilisesi Rahibi ve Metrolit Vekili Melki Ürek ile avukatları Faruk Şan bir duruşması için gittiği Adıyaman Adliyesi'nde başka bir duruşma için adliyede bulunan gardiyanların sözlü hakaretine maruz kaldı.

Mor Petrus ve Mor Pavlus Süryani Kadim Kilisesi Rahibi ve Metrolit Vekili Melki Ürek'e saldırı yargıya taşındı. Adliyede yaşadıklarını DİHA'ya anlatan Av. Şan, önceki gün sabah saat 09.30 sıralarında Melki Ürek'in tehdit edilmesi sonucu davacı olduğu Latif Gürbüz'ün yargılandığı birinci duruşma dolayısıyla Ürek'le birlikte adliyeye gittiğini ifade etti. Adliyede farklı bir duruşma için gelen gardiyanların hakaretlerine maruz kaldıklarını belirten Şan, şunları aktardı: "Oradaki gardiyanlardan biri, 'Bu gavur sizden mi, bizden mi' dedi ve ardından küfretmeye başladı. Ben de bunu duyunca geri döndüm ve ona yaptığının doğru olmadığını, artık farklı renklerinde kabul edilmesi gerektiğini ve onunla konuşmak istediğimi söyledim. O esnada yanında bulunan diğer gardiyan söze karışarak beni ilgilendirmediğini, sözlerin kilise rahibine söylediğini belirtti. Ben de onun vekilim olduğunu ve böyle davranıldığı zaman müdahale edeceğimi söyledim. Sonra bana yumruk atmaya çalıştı. Araya girenler sayesinde çok ileri gidemedi. Aralarında Adıyaman E Tipi Kapalı Cezaevi İkinci Müdürü de bulunuyordu. Hem kişiliğime hem de mesleğime hakaretlerde bulundu. Olaya tanık olan 15 avukatla beraber Cumhuriyet Başsavcılığı'na çıkarak suç duyurusunda bulundum." İnsanların artık farklı renklere tahammül etmesi gerektiğini, farklı dini yaşayan insanlara "gavur" ithamının kullanılmasının bir tahammülsüzlük olduğunu vurgulayan Şan, yetkilileri göreve davet etti. Kilise Rahibi ve Metropolit Vekili Melki Ürek ise yaşanılanlardan dolayı çok üzgün olduğunu ve bu konuda yorum yapmak istemediğini ifade etti.

'Kiliseyi havaya uçururuz'

Ürek'in adliyede olaylı geçen duruşmasının gerekçesi kiliseye atılan el yazılı bir not ve maille yollanan tehditlerdi. Ocak ayı başlarında kilisenin bahçesinde "Rahip Selamaleyküm, bak biz seni uyardık. Git misyonerliğini başka yerde yap. Burada eğer devam edersen gerisini sen düşün. Senin ne zaman tuvalete, dışarıya, kiliseye gittiğini biliyoruz. Sen polise haber verdiğin anda bizim de haberimiz olur. Üç gün içinde git" yazılı ve Selefi Salih imzasını taşıyan el yazılı bir not atıldı. Daha sonra 7 Ocak 2004 tarihinde internet aracılığı ile "Selamunaleyküm ben Selefi Salih. Ben Adıyaman temsilciniz olan keşişi uyardım. İki gün kaldı. Eğer iki gün sonra gitmez ise onu kilise ile birlikte havaya uçururuz. Hakimiyet kayıtsız şartsız Allah'ındır" yazılı mail atıldı.

Bir gün sonra ise "Selefiler üstad Usame Bin Ladin emir onundur" yazılı mail atıldı. Olay karşısında Ürek suç duyurusunda bulundu. Yapılan araştırmalar sonucunda Latif Gürbüz isimli şahıs tehdit suçundan yakalandı. Dava günü yaptıklarını kabul eden ve pişman olduğunu kaydeden Gürbüz'ün yargılandığı duruşma 4 Mayıs tarihine ertelendi.

Ürek'in kilisede yaşadıkları bunlarla da bitmiyor. 15 Aralık 2003 tarihinde kilisenin kapısına gelen ve kendini polis diye tanıtan bir kişi, "Ben gizli polisim, sen gizli gizli İncil dağıtıyorsun diyerek", Ürek'e küfürler etmiş ve yüzüne tükürerek kilisenin kapısını çarpıp gitmişti. Ürek, yine suç duyusunda bulunmuştu. Soruşturma ise devam ediyor. Ürek'in yaşadığı bir başka olay da cep telefonuna gelen mesajdı. "Misyoner Alex ile sen defolun. Afgan kadın ve çocuklarının acılarını unutmadık. Yoksa kilisenizi başınıza yıkarız. İsa'nın ismini kirlettiniz" yazılı mesaj karşısında Ürek suç duyurusunda bulunmuştu. Yine aynı zamanlarda kilise taşlanarak içeridekilere tehditler savrulmuştu.
Özgür Politika

#91 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Fr 30. Apr 2004 11:53
Betreff: Zeitungbericht: Syrisch-Orthodoxe Kirche in der Türkei schrumpft
grabo30
Mail senden Mail senden
 

in: Göttinger Tageblatt, 30.04.2004, S. 35

Flucht aus der Wiege des Christentums

Syrisch-Orthodoxe Kirche in der Türkei schrumpft / Anzeichen für Kehrtwende

Kostbare Handschrift: Gabriel Rabo mit einem 300 Jahre alten religiösen Gedichtband. (Foto: Caspar)

Die syrisch-orthodoxen Christen in der Türkei sprechen noch heute Jesu Muttersprache, das Aramäische. Jahrzehntelang unterdrückte der Staat die Minderheit. Erst seit sich die Türkei auf den Beitritt zur Europäischen Union vorbereitet, verbessert sich die Behandlung, berichtet der syrisch-orthodoxe Theologe Gabriel Rabo.

Von Michael Caspar

Ein Film auf Aramäisch mit deutschen Untertiteln: Gabriel Rabo reagierte begeistert, als er das erste Mal von Mel Gibsons Werk „Die Passion Christi“ hörte. Im Kinosaal folgte die Ernüchterung. „Die Betonung der Schauspieler ist schlecht, ich habe nur die Hälfte verstanden. Außerdem stören Grammatikfehler“, so der Göttinger Theologe.

Doch bei allen Schwächen: „Der Film könnte das Interesse an der Syrisch-Orthodoxen Kirche wecken, die das Aramäische bis heute pflegt“, hofft Rabo. Immerhin sei sie die älteste christliche Kirche. Als Beleg zitiert Rabo die Apostelgeschichte. Dort heißt es, dass die Jesus-Anhänger erstmals in der damals syrischen Stadt Antiochien Christen genannt wurden. In Antiochien, das heute Antakya heißt und zur Türkei gehört, hatte die Syrisch-Orthodoxe Kirche bis ins sechste Jahrhundert ihr Zentrum.

Das Kirchenoberhaupt nennt sich bis heute „Patriarch von Antiochien und dem ganzen Osten“. Mit diesem Titel macht er auch seinen Anspruch geltend, Nachfolger des Apostels Petrus zu sein. Der soll im Jahr 42 die Gemeinde gegründet haben. Da Jesus seinen Jünger als Felsen bezeichnete, auf dem er seine Kirche gründen wolle, leitet der Patriarch daraus für sich eine besondere Rolle innerhalb der Christenheit ab. Das bringt ihn in Konkurrenz mit dem Patriarchen von Rom, dem Papst, der sich ebenfalls als Petrus-Nachfolger sieht. Der Apostel starb in Rom den Märtyrertod, nachdem er Antiochien nach 14-jähriger Tätigkeit verlassen hatte.

Die Syrisch-Orthodoxe Kirche hat ihren Anspruch nicht durchsetzen können. Als sich die Christen im Jahr 451 während des Konzils von Chalkedon, heute ein Vorort von Istanbul, mit der Frage der menschlich-göttlichen Natur Jesu beschäftigten, kam es zum Bruch. Die Patriarchen von Byzanz (heute Istanbul) und Rom konnten sich nicht mit den Patriarchen von Antiochien und dem ägyptischen Alexandrien einigen.

Als Ketzer verfolgt

Byzanz verfolgte die syrisch-orthodoxen Christen als Ketzer. Im siebten Jahrhundert eroberten die Muslime Ägypten und Syrien. Der Kontakt riss ab. Erst in den vergangenen 40 Jahren entdeckten die Kirchen im ökumenischen Miteinander die inhaltliche Nähe ihrer Positionen. Heute ist von Missverständnissen die Rede. Die rührten von der Anwendung des begrifflichen Instrumentariums der griechischen Philosophie bei der bis heute verbindlichen Auslegung der biblischen Texte her. Die Rivalitäten zwischen den Patriarchen hätten für zusätzliche Dynamik gesorgt.

Die Syrisch-Orthodoxe Kirche ist nicht nur theologisch mit den abendländischen Christen zusammengerückt, sondern auch geographisch. Gab es Anfang der 1960er Jahre noch 150000 syrisch-orthodoxe Christen in der Türkei, so sind es heute gerade einmal 3000 Menschen, die im alten Siedlungsgebiet des nun mehrheitlich kurdisch bewohnten Tur Abdin leben. Hinzu kommen 8000 Christen in Istanbul. Der Rest wanderte aus. Anfangs geschah das aus ökonomischen Gründen. In den achtziger und neunziger Jahren flohen viele vor dem Krieg, den kurdische Extremisten und türkische Sicherheitskräfte gegeneinander führten.

Anhänger in Indien

Heute leben 60000 Aramäer in Deutschland. Der großen Zahl trug der in Damaskus residierende Patriarch Ignatius Zakka I. Iwas Rechnung, als er 1997 eine eigenständige deutsche Diözese einrichtete. In ihr sind 49 Priester, fünf Diakone, drei Mönche und eine Nonne tätig. Weltweit hat die Syrisch-Orthodoxe Kirche anderthalb Millionen Anhänger, eine Million davon in Indien.

„Unterdessen hat sich die Lage in der Türkei zum Positiven gewendet“, berichtet Rabo. Grund seien die Anstrengungen der Regierung, die Bedingungen für eine Aufnahme der Türkei in die Europäische Union zu erfüllen. Der frühere türkische Ministerpräsident Bülent Ecevit hätte die ausgewanderten syrisch-orthodoxen Christen sogar zur Rückkehr aufgerufen.

Tatsächlich richten syrisch-orthodoxe Christen verlassene Dörfer für eine Wiederbesiedelung her, so der Theologe. Investitionen seien allerdings heikel, weil sie nur zu leicht die Missgunst kurdischer Nachbarn erregten. Auch seien lange nicht alle Fragen mit der Regierung geklärt. Die syrisch-orthodoxen Aramäer würden anders als die Griechen, Juden und Armenier noch immer nicht als Minderheit offiziell anerkannt. Hartnäckig streite der Staat ab, dass 1915 ein Völkermord an Armeniern und Aramäern stattgefunden habe. Damals seien mindestens 93000, wenn nicht gar eine halbe Million syrisch-orthodoxer Christen ermordet worden. Die vollständige Rückgabe von beschlagnahmten Klöstern und Kirchen stehe bis heute aus, sagt Rabo.
Weitere Informationen unter www.suryoyo-online.org.


SOL-Anmerkung: Die Zahl der Syrisch-Orthodoxen wird bis ca. 5 Mio. geschätzt

Der Bericht aus dem Göttinger Tageblatt ist auch als ePaper lesbar
http://epaper01.niedersachsen.com/eZeitung/2004043008061html2/GT/35GT20040430.html 


#92 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Sam 8. Mai 2004 18:04
Betreff: So,9.5.2004, at 10:00-11:00 The Syrian Orthodox Eucharistic Celebration in the Nethederlands TV
grabo30
Mail senden Mail senden
 

Syrisch-orthodoxe eucharistieviering zondag 9 mei 2004 van 10 tot 10.50 uur op NED I door RKK/KRO Mediapastoraat. Syrisch-orthodoxen beleven christelijk geloof in Nederland. TV-uitzending voor de Oosterse Kerken. Voorganger is Mor Yeshu Julius çiçek, Syrisch- orthodox aartsbisschop van Midden-Europa, die zetelt in het Twentse Losser.

So,9.5.2004, 10:00-11:00 The Syrian Orthodox Eucharistic Celebration in the Nethederlands TV . TV NED I (RKK/KRO)

Morgen, am 9.5.2004, vom 10:00 - 11:00 wird die heilige Eucharistiefeier von seiner Eminenz Mor Julius Jeshu Cicek live im niederländischen TV gefeiert. TV NED I (RKK/KRO).

Gabriel Rabo



TV-uitzending Syrisch-orthodoxe eucharistieviering

Het RKK/KRO Mediapastoraat zendt op zondag 9 mei (10:00 - 11:00 uur op Nederland 1) een Syrisch-orthodoxe eucharistieviering uit. Voorganger is Mor Yeshu Julius Çiçek, Syrisch-orthodox aartsbisschop van Midden-Europa. De televisie-uitzending vindt plaats op de Zondag voor de Oosterse Kerken. Deze kreeg als thema mee 'Van Edessa naar Enschede', Syrisch-orthodox in Nederland. Edessa is de roemruchte stad waar de christelijke Syrische cultuur vorm kreeg. 'Enschede' staat voor de nieuwe realiteit: Twente, Nederland, het Westen.

De Syrische traditie gaat terug tot de tijd van de apostelen en heeft een grote geestelijke erfenis nagelaten aan het wereldchristendom. Het spirituele erfgoed van deze immigranten is bijzonder rijk. De televisie-uitzending brengt dit prachtig in beeld. De eeuwenoude gezangen, de kleurrijke rituelen en de gebeden hebben een grote zeggingskracht.
Syrisch-orthodoxen zijn een voorbeeld van een goed ingeburgerde gemeenschap in Nederland. De mensen volgden studies, zetten zaken op en vonden uitstekend banen. Toch duurde het soms even voordat mensen hier hun draai vonden. Hoewel zij dachten in een christelijk land neer te strijken, werd al snel duidelijk dat ze in een ‘post-christelijk’ land terecht waren gekomen. Soms tegen die stroom in vonden de Syrisch-orthodoxen in kerkelijk Nederland hun plek.
De eerste groep Syrisch-orthodoxen kwam als gastarbeider in de jaren '60. Later werd de benauwde situatie van de christenen in Oost-Turkije een sterke impuls om naar het westen te trekken. De mensen waren christen in een overwegend islamitische omgeving. Als Arameeër waren ze ook een etnische minderheid. Bovendien kwamen ze midden in het toenmalige conflict terecht van de Koerdische afscheidingsbeweging en de Turkse staat. Begin jaren ’70 werd Nederland een plek voor Syrisch-orthodoxen uit Syrië, die er de economische malaise ontvluchtten.

Er wonen meer dan 10.000 Syrisch-orthodoxen in ons land. De Syrisch-orthodoxe kerk heeft acht parochies in Nederland, één klooster en een aartsbisdom. De kerk heeft een bijzondere band met de Rooms-katholieke Kerk. Sinds een jaar of twintig ontvangen Syrisch-orthodoxen en rooms-katholieken met officiële toestemming van paus en patriarch elkaars sacramenten wanneer dat pastoraal nodig is


#93 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Do 13. Mai 2004 21:22
Betreff: The Patriarch of Antioch visites today Tur Abdin / Der Patriarch von Antichien besucht heute Tur Abdin / Süryani Patrigi Tur Abdin de
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Süryani Patriği Mardin'de
 
Mardin'de düzenlenecek olan "Dinler Arası Hoşgörü" sempozyumuna katılmak üzere Suriye'den Türkiye'ye gelen Antakya ve Tüm Doğu Patriği 1. Moran-mor Iğnatıus Zakay Ayvaz, Nusaybin Kaymakamı Ömer Ulu'yu ziyaret etti.

 
14 Mayıs Perşembe günü Mardin'de düzenlenecek olan "Dinler Arası Hoşgörü" sempozyumuna katılmak üzere Nusaybin Sınır Kapısın'dan Türkiye'ye giriş yapan Antakya ve Tüm Doğu Patriği 1. Moran-mor Iğnatıus Zakay Ayvaz, Kaymakam Ömer Ulu'yu ziyaret etti. Nusaybin Sınır Kapısında Patrik Ayvaz'ı karşılamak üzere Mardin, Midyat, İstanbul'dan gelen Hıristiyan din adamları ve çok sayıda Hristiyan vatandaş sınırda sabahın erken saatlerinde beklemeye başladılar. Nusaybin Kaymakamı Ömer Ulu'yu makamında ziyaret eden Patrik Ayvaz, burada Kaymakam Ömer Ulu'dan Nusaybin'deki Hristiyanlarla ilgili bilgi aldı. Türkiye'de olmaktan mutluluk duyduğunu söyleyen Patrik Ayvaz, "Burada dindaşlarıma çok iyi davrandığınızdan dolayı çok memnun oldum. Türkiye'de olmaktan memnuniyet duydum. Sempozyumu düzenleyen ve bizi davet eden Mardin Valisi Temel Koçaklar'a teşekkür ediyoruz" dedi.  
 
Kaymakam Ömer Ulu ise "Süryaniler'in Köye Geri Dönüş Projeleri" hakkında Patrik Ayvaz'a bilgi verdi. Süryaniler'in artık rahatça köylerine geri dönebileceklerini, köylerine geri dönen vatandaşların her türlü ihtiyaçlarının karşılandığını söyleyen Kaymakam Ulu, "Süryaniler'in de artık dini bayramlarında sınırı geçme izni alacaklar. Kamışlı Kaymakamı ile imzalanan yeni antlaşma ile artık dini bayramlardaki sınır geçme izinlerinden Süryaniler de faydalanacak. En kısa zamanda bunu yürürlüğe koyacağız" dedi.  
 
Ardından karayoluyla Mardin'e gelen Antakya ve Tüm Doğu Patriği 1. Moran-mor Iğnatıus Zakay Ayvaz, 22 yıldır görmediği Mardin'de coşkuyla karşılandı. Beraberindeki heyetle birlikte Deyru-z Zafaran Manastırı'na geçen Patrik Ayvaz, Türkiye'nin değişik illerinden gelen Hristiyan din adamları ve Süryani vatandaşlar tarafından manastırda ilahilerle karşılandı. Manastırda düzenlenen ayine katılan Patrik Ayvaz burada ayine katılan Hristiyanlar'a kısa bir konuşma yaptı. Patrik Ayvaz'ın konuşmaları hem Süryanice hem de Türkçe olarak tercüme edildi. Ayin sonunda Manastır bahçesinde kurulan sofralarda misafirlere yemek ikramı yapıldı.  
 
Ayine katılan Süryani Kırkur Turuncu Papaz ise (60) "İstanbul'dan buraya Antakya Patriğimizi görmeye ve bu ayine katılmak için geldim" dedi. Adıyaman Mor Petrus Kilisesi'nde görevli Orhan Topal da, Adıyaman'da bulunan Süryani arkadaşlarla Patriği görmek ve buradaki coşkuyu yaşamak için geldiklerini söyledi.  
 
TV, KANAL-D, 12 Mayıs 2004 - 11:36
 
_____________________
 
      Suryoyo Online
www.suryoyo-online.org
 University of Göttingen
        G E R M A N Y

#94 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Fr 14. Mai 2004 16:35
Betreff: Heute 14.5.2004, um 20:00 live aus dem Kloster Deyr Za'faran in CNN TURK / A report about the Syrian live in the turkish TV CNN Turk
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Heute, 14.5.2004, um 21:00 Uhr (Türkische Zeit, = 20:00 MEZ) wird es aus dem Kloster Dayr Za'faran im türkischen TV CNN Türk über die Syrer live gesendet.
 
There is a report about the Syro Aramean live from the Deyrulzafaran monastery in the turkish TV CNN Turk at 21:00 turkish time
 
Gabriel
 
_____________________
 
      Suryoyo Online
www.suryoyo-online.org
 University of Göttingen
        G E R M A N Y

#95 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Die 8. Juni 2004 14:21
Betreff: Die Menschenrechtsorganisation verurteilt die Hass schürenden Äußerungen der türkischen Zeitung VAKIT
grabo30
Mail senden Mail senden
 
SOLNews - Die menschenrechtsverletzenden und Hass schürenden Äußerungen des Schreibers der türkischen Zeitung VAKIT Hüseyin Öztürk wurden von der Menschrechtorganistaion in Istanbul scharf verurteilt. Hüseyin Öztürk schrieb bezüglich der armenischen Abstammung der Sänger der Gruppe Athena am Songs-Wettbewerb beim Eurovision im Mai 2004 , wie können die nicht-moslemischen Armenier die (moslemische) Republik Türkei bei Eurovision vertreten. Damit schürt der Autor Hüseyin Öztürk Hass auf die christlichen Minderheiten in der Türkei unter der türkischen Bevölkerung.
 
Anbei die Pressemitteilung der türkischen Menschenrechtsorganisation und der türkische original Bericht des umstrittenen türkischen konservativen Autors Hüseyin Öztürk in seiner Zeitung VAKIT vom 18.5.2004
 
Gabriel Rabo
 

INSAN HAKLARI DERNEGI'NDEN VAKIT GAZETESINE TEPKI

Insan Haklari Dernegi istanbul Subesi'nde Sube yöneticileri ile Irkçilik ve Ayrimciliga Karsi Komisyon üyelerinin katilimiyla dernek binasinda Vakit gazetesinde Hüseyin Öztürk imzasiyla yayinlanan bir yazi nedeniyle  basintoplantisi düzenlendi.

Basin toplantisina katilan IHD Istanbul Subesi Sekreteri Saban Dayanan, Vakit Gazetesi'nde Hüseyin Öztürk tarafindan kaleme alinan yazinin açik bir  irkçilik içerdigini ve bunun kabul edilemeyeceginibelirtti.

Komisyon adina basin açiklamasini okuyan Hacer Yildirim Foggo ise" Öztürk bu topraklarin "sahibi" olmak için Türk ve Müslüman olmayi sart kosuyor. Bir kez daha hatirlatmak isteriz ki, bu memlekette Müslümanlar disinda Hiristiyan Ermeniler, Rumlar, Süryaniler, farkli dinlerden Yezidiler vardir. Ayrica Türk olmayan Müslümanlar, Kürtler, Lazlar, Çerkezler ve daha birçok etnik kimlik bir arada yasamaktadir.  Türk ve Müslümanlar da  dahil, bu kimliklerin hiçbirinin digeri üzerinde herhangi bir üstünlügü yoktur.Hüseyin Öztürk'ün yazisinda devamla, "Burada akla su soru geliyor. Athena Grubu Türkiye'nin kaçta kaçini temsil ediyor? Ne zamandan beri Ermeni asilli kisiler, Türkiye Cumhuriyeti'ni temsil eder oldu" deniyor.

Bu sözleri siddetle kiniyoruz. Farkli etnik, dinsel kökenden gelenler yurttaslik temelinde esittir. Bir basin mensubunun bu esitligi tanimadigini bu kadar açikça ifade etmesi karsisinda derin bir kaygi duyuyoruz. Ders kitaplarinda yazmadigi için genç kusaklarin ve çocuklarimizin bilemeyebilecegi bir gerçegi bu vesileyle kamuoyuna hatirlatmak istiyoruz:

Bugün birlikte yasadigimiz Ermeniler bu topraklarda binlerce yillik geçmisi olan,  köklü bir uygarligin çocuklaridir.  Ermeniler Türkiye'nin kültürel, bilimsel, sanatsal mirasinin kurucu unsurlarindan biridir. Bu ülkede yasayan tüm diger etnik, dinsel, kültürel kimlikler gibi Ermenilerin de Türkiye'yi temsil etmeleri bir lutuf degil, tersine sahip olduklari en dogal haktir. dedi.

Basin toplantisna islerinin yogunlugu nedeniyle katilamadigini belirten Düsüncce Buçu'na Karsi Girisim sözcüsü Sanar Yurdatapan ise gönderdigi faks metninde "Düsünce özgürlügünü savunmak acili bir is. Tam da bu gazetenin özgürlügüne yapilan saldiriya karsi bir çalisma içerisindeydim. "onbasi olamayacak kisiler General olmus" cümleasi yüzünden haklarinda verilen tazminat cezalarina karsi. Insan bazen birilerinin haklarini, onlara ragmen savunmak zornuda kalabiliyor. diyerek Vakit gazeteninin irkçi tutumunu tasvip etmedigini ve kinadigini belirtti.

Basin açiklamasini asagida bilgilerinize sunuyoruz.


28 Mayis 2004

BASIN AÇIKLAMASI

VAKIT GAZETESI YAZARI HÜSEYIN ÖZTÜRK'ÜN IRKÇI SÖZLERINI KINIYORUZ

Vakit gazetesinin yazarlarindan Hüseyin Öztürk 18 Mayis tarihli yazisinda Eurovisyon sarki yarismasinda Türkiye'yi temsil eden Athena grubuna ve "Sabetayist" olarak tanittigi Sertab Erener'e yönelik irkçi saldirida bulunmustur.

Tümüyle irkçi ifadelerle dolu olan yazi, "Ben bir Türk'üm ve Müslümanim. Bu topraklarin gerçek sahibiyim" sözleriyle baslamaktadir.  Insan Haklari Dernegi Istanbul Subesi olarak öncelikle belirtmek isteriz ki, bu topraklar hiçbir etnik ve dinsel kimligin mülkiyetinde degildir, üzerinde yasayan herkesin yurdudur. Kisilerin ülkesiyle baglari yurttaslik temelinde belirlenmistir.

Öztürk bu topraklarin "sahibi" olmak için Türk ve Müslüman olmayi sart kosuyor. Bir kez daha hatirlatmak isteriz ki, bu memlekette Müslümanlar disinda Hiristiyan Ermeniler, Rumlar, Süryaniler, farkli dinlerden Yezidiler vardir. Ayrica Türk olmayan Müslümanlar, Kürtler, Lazlar, Çerkezler ve daha birçok etnik kimlik bir arada yasamaktadir.  Türk ve Müslümanlar da dahil, bu kimliklerin hiçbirinin digeri üzerinde herhangi bir üstünlügü yoktur.

Hüseyin Öztürk'ün yazisinda devamla, "Burada akla su soru geliyor. Athena Grubu Türkiye'nin kaçta kaçini temsil ediyor? Ne zamandan beri Ermeni asilli kisiler, Türkiye Cumhuriyeti'ni temsil eder oldu" deniyor.

Bu sözleri siddetle kiniyoruz. Farkli etnik, dinsel kökenden gelenler yurttaslik temelinde esittir. Bir basin mensubunun bu esitligi tanimadigini bu kadar açikça ifade etmesi karsisinda derin bir kaygi duyuyoruz. Ders kitaplarinda yazmadigi için genç kusaklarin ve çocuklarimizin bilemeyebilecegi bir gerçegi bu vesileyle kamuoyuna hatirlatmak istiyoruz:
Bugün birlikte yasadigimiz Ermeniler bu topraklarda binlerce yillik geçmisi olan,  köklü bir uygarligin çocuklaridir.  Ermeniler Türkiye'nin kültürel, bilimsel, sanatsal mirasinin kurucu unsurlarindan biridir. Bu ülkede yasayan tüm diger etnik, dinsel, kültürel kimlikler gibi Ermenilerin de Türkiye'yi temsil etmeleri bir lutuf degil, tersine sahip olduklari en dogal haktir.

Hüseyin Öztürk yazisinda ayrica, Eurovizyon final gecesinde sarki söyleyen Sertab Erener için "sabatayisttir" demekte, kendisine eslik sema  gösterisine atifta bulunarak, "O ruhtan yoksundur,"  sözlerini sarfetmektedir.

"Sabetayist" sözcügü, birkaç kusak önceki aile büyükleri Yahudilikten Müslümanliga geçmis olan ve "dönme" olarak tanimlanan kisiler için kullanilmaktadir. Sertap Erener\'in ailesinin kökenlerini bilmiyoruz. Bilmemiz de gerekmiyor. Sertap Erener olsun, baskasi olsun,  herhangi bir kisinin soyunun izini sürmek, en az birkaç göbek önce din degistirmis bir aileden geldigini varsayarak, kaç kusak öncesinin Yahudi kimligini bir suç gibi "ifsa" etmek açik bir irkçiliktir.

Hüseyin Öztürk  bu yazisinda sadece Ermenilere ve Yahudilere/dönmelere yönelik degil,  her anlamda irkçilik ve ayrimcilik yapiyor. Etnik ve dinsel kimliklerin yaninda, kadinlari ve escinselleri de asagiliyor

Sertab Erener için "Bu kadar çirkin bir kadin ilk defa görüyorum, çirkinligi gizlemek için soyunmus falan ama o surata bakarak onun vücudunu kim ne yapsin?" diyerek kadinlara bakis açisini sergiliyor. Bosna Herseki "bir homoseksüel"in temsil etmesine tepki duyarak, "Bosna'daki savas  sirasinda biz bunlar için mi kendimizi parçaladik" diyerek  isyan ediyor ve escinsellere karsi da bir Nazi zihniyetine sahip oldugunu ortaya koyuyor.

Biz, Insan Haklari Dernegi Istanbul Subesi olarak böyle bir yazinin yazilabilmis ve yayinlanabilmis olmasini basin açisindan utanç verici buluyor,  irkçiligin her biçimini lanetliyor, Hüseyin Öztürk'ü ve bu yaziya yer veren Vakit gazetesini kamuoyunun önünde kiniyoruz.
 


 

VAKIT GAZETESI YAZARI HÜSEYIN ÖZTÜRK'ÜN IRKÇI ORIJINAL METNI

 

18.05.2004 Vakit gazetesi  

  

Hüseyin Öztürk Eurovision şarkı yarışması, bir Ermeni dayanışmasıydı  Ben bir Türk’üm ve Müslümanım. Bu toprakların gerçek sahibiyim, muhafazakarım, devletimi ve milletimi çok seviyorum. 

  

Bu sahiplenmelerimle Eurovision şarkı yarışmasını izledim. Tam bu satırları yazarken Türkiye’yi temsil eden “Ermeni asıllı” şarkıcı çıktı ve; “bütün Türklerden destek beklediğini” ifade eden mesajıyla şarkıya girdi. Herhalde kendisini Türk kabul etmiyor.   Şarkıyı seslendiren “Athena grubunun”, Beyoğlu Tarlabaşı’nda yatıp kalkan yabancı uyruklu esrarkeş ve eroinman tiplerden farkı yoktu. İnsan gece onları sokakta görse korkudan herhalde altına eder. 

 

Bunu söylerken o kişileri aşağılamak falan istemiyorum, zaten şarkılarını Türkçe seslendirmemekle ülkemizi aşağılamışlardır.  Birinci gelen Ukrayna şarkısını İngilizce mi söyledi. Sırbistan Karadağ İngilizce mi söyledi, üstelik Sırbistan bizim müzik aletlerini kullandı.

   

Burada akla şu soru geliyor. Athena Grubu Türkiye’nin kaçta kaçını temsil ediyor? Ne zamandan beri Ermeni asıllı kişiler, Türkiye Cumhuriyeti’ni temsil eder oldu.   Oysa Ermeniler ABD’li askerlerin Iraklılara yaptığı işkencenin milyonlarca fazlasını Müslüman Türklere yapmışlardır, ama biz hâlâ Ermenilerin ayaklarını yalıyoruz.   Oylamayı izleyenler pekala hatırlayacaklardır, ülkeler birbirine oy verirken, hep bir Ermeni işbirliği içerisindeydiler. Bunu anlamamak için kör ve sağır olmak gerekirdi.  

 

¥   

 

Geçen yıl birinci olan Sertap Ereneri de bu vesileyle izledim. Kadın korku filmlerinde tabuttan çıkan ceset gibiydi. Bayan ya aynaya bakmasını bilmiyor ya da etrafındakiler kadını rezil etmek için ellerinden geleni yapıyorlar.   Bu kadar çirkin bir kadın ilk defa görüyorum, çirkinliğini gizlemek için soyunmuş falan ama, o surata bakarak onun vücudunu kim ne yapsın?   Sertap Erener’in arkasında dönen adamlara da bir anlam veremedim. O kişilerin yaptıkları işe saygıları olsaydı, sahneye çıkmazlardı. Ayrıca Sertap Erener de “sabatayisttir.” O ruhtan yoksundur.   O dönen adamların yüzünden “Semazenlere” olan saygımı ve sevgimi yitirdim. Artık hiçbir sema töreni ve hiçbir semazen beni ilgilendirmiyor, sanırdım ki, bu işin manevi bir boyutu var, demek ki yokmuş. Mevlana Hazretleri’ne olan sevgimi, saygımı ve bağlılığımı muhafaza ederek sema mema işinden kopmuş bulunuyorum.   

Aşağılık kompleksinden kurtulamayan ülkelerden biri de Bosna Hersek’ti. Bosnalılar 24 ülke içerisindeki en rezil ülkelerden biriydi.   Bosna’yı bir homoseksüel temsil ediyordu.   Bosna’daki savaş sırasında biz bunlar için mi kendimizi parçaladık? Eğer öyleyse kendime bir kere daha acıdım ve çok salak olduğumu peşinen kabul ediyorum.  

 

Sanki bizde durum çok mu farklı, bizde de Türkiye’nin T’sine bile sahip olmayan belli azınlıklar bu kişileri önümüze koyup; “Alın yerseniz; işte Türkiye bunlardan ibarettir” demiyor mu?”   Yarışmanın elle tutulur ve en güzel tarafı, bu vesileyle bütün dünyaya şarkılar arasındaki geçişlerde Türkiye’nin reklamının yapılmasıydı.   

 
TRT başka türlü böyle bir türlü böyle bir reklam yapamazdı


#96 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Do 17. Juni 2004 21:27
Betreff: Metropolitan Mor Osthatheos Binyamin Joseph passed away
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Metropolitan Mor Osthatheos Binyamin Joseph passed away
 
 SOLNews  - 17th June 2004.  Senior Metropolitan of the Syrian Orthodox Church in India, Mor Osthatheos Binyamin Joseph (55), died of cardiac arrest at a private hospital near his home town on thursday morning (17th June). He collapsed while the doctors were examining him. The metropolitan had been admitted to the hospital on June 14 following a severe stroke.  Funeral will be on Saturday, 19th June, at Majanikkara Mor Ignathios Dayro in Pathanamthitta district.

His Grace was the Metropolitan of this famous Dayro at Manjanikkara where the Holy tombs of Patriarch St. Ignatius Elias III (1932), Patriarchal delegate Mor Yulius Elias (1962) and Mor Yulius Yakub (1992) are situated. Mor Osthathios was also the bishop of several Pontifical churches in Malankara.
 
Born in Kunnamkulam in the Thrissur district in 1949, he was ordained priest in 1973 and elevated as Metropolitan on 7 October 1984. He was the secretary of Their Holinesses Moran Mor Yacoob III and Moran Mor Zakka I Iwas Patriarchs from 1977-‘84. 
Biography of Mor Osthatheos Metropolitan:

John Philip

#97 Von: "Thomas Daniel" <daniel_reji@...>
Datum: Son 20. Juni 2004 4:58
Betreff: Farewell To The High Priest- Mor Osthathios Benyamin Joseph
daniel_reji
Mail senden Mail senden
 
The burial of the late Bishop Mor Osthathios Benyamin Joseph was held
here at
the Manjanikkara Dayaro amidst the tearful farewell given by the
Jacobite
faithful from all over Malankara.The Vehicle strike called on in the
State
didnt affect the burial service and the faithful devotees flocked from
different parts of the state.The mortal remains of the late Bishop
was brought
to Manjanikkara from Kunnamkulam after paying respectful homages at
important
churches on the way from Kunnamkulam.The faithful at Kottayam and
Thiruvalla
got an oppurtunity to pay homages as the mortal remains were kept at
Manarcaud, Kottayam Simhasana Church and Thiruvalla Simhasana
church.The
procession reached Manajanikkara yesterday night 8.30.The different
offices of
prayers were conducted at various places and the concluding prayers
started
here today at Manjanikkara after the holy Qurbono by HB Aboon Mor
Baselius
Thomas I ,Catholicose of the East. H.B Catholicose came back from US
cutting
short his visit over there to conduct the last ceremonial rites.

Condolence messages from H.H Moran Mor Ignatius Zakka I, Patriarch of
Antioch
and all the East, were read at the ceremony by Mor Dionysius
Geevarghese and
Mor Gregorius Joseph. Holy Father in his message stated, the demise
of Mor
Osthathios is a great lose to the Universal Syriac Church

The concluding prayers started at 9AM today in presence of a rich
gathering of
faithful who came to have a last look at their beloved Bishop who
stood for the
Jacobite Church till His last breath.After the last office of
prayers,the
concluding ceremony started with the reading from the Bible,
Evengelion and
Litany.The mortal remains which was seated in the chair with full
ceremonial
dress and the Sleebo and Crozier was taken to the Altar of
St:Stephanos church,
which is beside the Dayaro.The Bishops censed the mortal remains
hailing "Poosh
Baslomo' meaning Stay with Peace,for which the faithful
responded 'Sel Baslomo'
meaning Go with peace After this the mortal remains was waved cross-
wise in
the Altar to all four sides with the ringing of bells and marvahtho.
After the
waving at the altar, the procession was proceeded to the Dayaro
Church after a
round of pradakshinam around theDayaro.The mortal remains was carried
to the
altar of Dayaro church and the waving at the altar was repeated.After
these
conlcuding prayers,the mortal remains was laid down to the newly
arranged tomb
at the church beside the tomb of Late Lamented Mor Yulius Yakoob who
was the
predecessor of the late Bishop. It was almost 1.30PM when the
ceremony ended.

People from all walks of life gathered to pay respectful homage to
the brave
High Priest of the Malankara Jacobite Church.Apart from the
Catholicose,
Bishops Mor Dionysius Geevarghese,Mor Philoxenus Yohanon,Mor
Athanasius
Geevarghese,Mor Milithius Yohanon,Mor Themotheus Thomas,Mor Gregorius
Joseph,
Mor Polycarpos Geevarghese,Mor Dioscoros Kuriakose,Mor Severius
Kuriakose etc
were present to lead the cermony.

Representatives of A.K.Antony ,the CM of Kerala and
T.M.Jacob,Minister,Members
of Parliament Mr.P.C.Thomas and Mr.Francis George,Mr.P.J.Joseph,ex-
Minister,
Comdr.T.U.Kuruvila etc. were present.

The Bishops from other churches were also present like Joshua Mor
Ignathiose,
Philipose Mor Chrysostum and Joseph Mar Coorilose.

Reported exclusively for SOCM-Forum by Jerrin Joseph, Adoor
Prepared by Dr.Paul Samuel
St:Peters Jacobite Syrian Church
Thiruvananthapuram

#98 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Mit 21. Jul 2004 13:19
Betreff: Syriac Universal Alliance convened its annual meeting at Vienna
grabo30
Mail senden Mail senden
 
Syriac Universal Alliance convened its annual meeting at Vienna
 
SOLNews - The High Council of the Syriac Universal Alliance  (SUA) convened its annual meeting at Vienna from 15-18 July. The SUA is an umbrella organization that represents the Syriac Aramean people all over the world. At the meeting, participants from several countries, such as Austria, Belgium, Germany, Jordan, the Netherlands, Sweden, Switzerland ahe USA, gathered together to discuss various topics.
 
 
_____________________
 
      Suryoyo Online
www.suryoyo-online.org
 University of Göttingen
        G E R M A N Y

#99 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Die 27. Jul 2004 21:25
Betreff: Syrian orthodox Bishop Mor Severius Saliba Tuma passed away / Syrisch-orthodoxer Bischof Mor Severius Saliba Tuma gestorben
grabo30
Mail senden Mail senden
 

Syrisch-orthodoxer Bischof Mor Severius Saliba Tuma gestorben

 

SOLNews (27.7.2004) – Der syrisch-orthodoxe Bischof Mor Severius Saliba Tuma verstarb heute (um 19. Uhr Ortszeit) im Alter von 35 in Zahle/Libanon. Er wird am 29. Juli um 17 Uhr Ortszeit in der Mor Georgis Kathedrale durch den Patriarchen Mor Ignatius Zekka Iwas feierlich beigesetzt. Der junge Bischof war erst nur vier Jahre in seinem Bischofsamt. Er erkrankte letztes Jahres an einem Gehirntumor.

 

Mor Severius Saliba Tuma wurde am 21.11.1969 in der Stadt Kamishli (Syrien) geboren. Vom 1984-1989 studierte er am Theologischen Seminar des Patriarchats in Damaskus. Dort wurde er 1989 Mönch und 1992 zum Priester geweiht. Vom 1994-1998 setzte er sein Studium in Rom fort. Am 14.5.2000 wurde er durch den Patriarchen Mor Ignatius Zakka Iwas zum Bischof für die gegründeten Diözese Zahle in Libanon zum Bischof geweiht.

 

 

Syrian orthodox Bishop Mor Severius Saliba Tuma passed away

 

SOLNews (27.7.2004) – This very evening the Syrian orthodox Bishop Mor Severius Saliba Tuma passed away at 7 pm at the age of 35 in Zahle, Lebanon. Mor Severius Saliba suffered from a fatal brain tumor..The funeral will be held at the St. George Church on 29th at 5 pm.

 

Mor Severius Saliba Tuma was born in the city of Kamishli, Syria, on November 21, 1969.  He followed his theological education at the Patriarchal Seminary in Damascus. In 1989, he became a monk and in 1992 he was ordained a priest. From 1994 to 1998, he visited the Oriental Institute in Rome, studying for his Doctorate. On 14th May 2000, he was ordained as a Metropolitan by the Syrian orthodox Patriarch Mor Ignatius Zakka I Iwas at the Sts. Peter & Paul Cathedral in Saydnaya, Damascus, for the new diocese of Zahle in Lebanon. The young prelate could serve his flock for only four years as a Bishop.

 

For Photo see: http://www.suryoyo-online.org/news/severiussalibatod.htm

 

Gabriel Rabo

@ Suryoyo Online

 www.suryoyo-online.org


#100 Von: "Gabriel Rabo" <grabo@...>
Datum: Fr 20. Aug 2004 14:06
Betreff: Manevi Duygularin Doruga Çiktigi Bayram "SAHRO" HAH Köyünde
grabo30
Mail senden Mail senden
 
 
Manevi Duyguların Doruğa Çıktığı Bayram “ŞAHRO”
 
"Meryem Ana" vefatının yıl dönümünde, Midyat'ta yaşayan Süryaniler tarafından düzenlenen çeşitli etkinliklerle anıldı. Süryaniler bu bayramı manevi duyguların en üst seviyeye çıktığı gün olarak tanımlamaktadırlar.
Midyat ilçesine bağlı Anıtlı köyünde bulunan Meryem Ana Manastırında düzenlenen anma programına Metropolit Samuel Aktaş, İsveç'den gelen Hori Episkopos Simon Barsawmo, Barıştepe köyü Rahibi Saliba Er, Alagöz Köyü Papazı Gabriel Aktaş, İsveç, İsviçre, Hollanda, Belçika, Almanya, Midyat ilçesi ve bağlı köylerinde yaşayan Süryanilerin katılımıyla ayin gerçekleşti.
Meryem Ana'nın bu dünyadan diğer dünyaya intikal ettiği gün olarak bilenen Ağustos ayının 15. gününde Midyatlı Süryaniler ve Avrupa'nın çeşitli ülkelerinde yaşayan Midyatlı Süryaniler Anıtlı Köyünde ki Meryem Ana Manastırında bir araya gelerek dua edip, ayin yaptılar. Çoluk çocuk demeden 7'den 70'e her yaştan Süryani vatandaşın ilgi gösterdiği Ayin de unutulmaz anlar yaşandı. Bu bölgenin en büyük din adamı olan Metropolit Samuel Aktaş önderliğinde Meryem Ana Manastırında toplanan Süryaniler topluca dua edip, ayin düzenlediler.
 
İncil'den okunan ayetlerle başlayan anma töreni, okunan ilahiler ve yapılan dualarla devam etti. Ayin esnasında hazır bulunan vatandaşlar manevi bir hazla birbirlerine kenetlenip kendilerinden geçercesine dua ederek; Meryem Ana'dan kendileri için oğlu İsa Mesih'ten duacı olmasını istediler. Ayin esnasında yakılan tütsüler de çevreye güzel kokular salarken dua edenleri de manevi duygulara sevk ediyordu.
 
Yaklaşık bir saat devam eden ayin, topluca okunan dualardan sonra Metropolit Samuel Aktaş'ın Süryanice günün anlam ve önemi hakkında bir konuşmasıyla ayin sona erdi. Daha sonra akşam yemeğine geçildi. Yenilen akşam yemeğinden sonra Meryem ana Manastırı ilahi korosu ve hazır bulunan din adamları vatandaşlara bir 'ilahi' ziyafeti verdiler. Gün ağarıncaya kadar kimileri İncil'den ayetler okuyarak, kimileri de dua ederek ve kimileri de geceyi uyuyarak geçirdi.
 
Sabah ayininde tekrar bir araya gelen Süryaniler "Kıddas" ismini verdikleri bu son ayinle Meryem Ana'nın ölüm yıl dönümü anma törenini bitirdiler. Anma töreninden 5 gün önce oruç tutan Süryaniler, bu süre zarfında hayvansal hiçbir gıdayı yemeyip oruç tutarak geçirdiler. Anma törenin sona ermesiyle, oruçlu iken yenilmeyen hayvansal gıdaların da öğle yemeğinde verilen 'etli' bir yemek ziyafetiyle bu yasak sona erdi.
 
Günün anlam ve önemiyle ilgili olarak görüştüğümüz Dargeçit ilçesi doğumlu din adamı Hori Episkopos Simon Barsawmo yaptığı açıklamada; "Bundan 28 yıl önce İsveç'e gittiğini ve burada yaşamaya başladığını, Meryem Ana'nın intikal bayramı dolayısıyla iki senedir çocuklarıyla birlikte Türkiye'ye geldiğini" söyledi.
 
Yapılan ayine katılmak her Turabdinli Süryaninin ulaşmak istediği bir arzu olduğunu söyleyen Hori Episkopos Simon Barsawmo, "İnsanlar nasıl Mekke'yi, Kudüs'ü ziyaret edip inanılmaz duygular içerisine giriyorlarsa, biz Süryani vatandaşlar içinde Meryem Ana'nın taşınma gününde "Şahro Bayramı"nda kendi ismine yapılmış Meryem Ana kilisesinde kutlamak bütün Süryanilerin arzuladığıbir duygudur" dedi.
 
Ayrıca Hori Episkopos Simon Barsawmo, "Burada toplanmanın sadece Şahro Bayramıyla sınırlı kalmadığını belirterek, eski dostlukların pekiştirildiğini, yeni dostlukların edinildiğini ve tanıdıklarla görüşüldüğünü vurgulayan Hori Episkopos Simon Barsawmo, burada bulunmaktan dolayı çok mutlu olduklarını sözlerine ekledi. Barıştepe Köyü Rahibi Saliba Er yaptığı açıklamada, "Yöremizin en eski kilisesi olan Meryem Ana kilisesinde bu ayinin düzenlenmesinden dolayı çok mutlu olduğu söyleyerek, "Pazar günü sabahı yapacağımız son ayinde bölgemizde yetişen meyvelerin de ayine getirilerek bereketlenmesi için üzerlerine çeşitli bereket dualarının okunacağını ifade etti."

Midyat ilçesine bağlı Yemişli Köyünden 1981 yılında ayrılarak İsveç ülkesine yerleşen Şabo Aktaş, eşi Zekiye Aktaş ve oğulları Gabriel Aktaş birlikte geldiği Midyat ilçesine bağlı Yemişli köyünde tatilini geçirdiğini, Meryem Ana'nın intikal bayramı nedeniyle Anıtlı köyüne geldiklerini belirterek, burada olmaktan ve bu anı yaşamaktan dolayı çok sevinçliyim şeklinde konuştu.
 
Yazar :M. Halis İŞ
Yayın Tarihi :16 Ağustos 2004 Pazartesi
re-published: suryoyo-online.org
 
 
_____________________
 
      Suryoyo Online
www.suryoyo-online.org
 University of Göttingen
        G E R M A N Y

Beiträge 71 - 100 von 842   Ältestes  |  < Älter  |  Aktuellere >  |  Aktuellstes
Zu      XML Was ist das?
Beiträge 71 - 100 von 842   Ältestes  |  < Älter  |  Aktuellere >  |  Aktuellstes
Erweitert
Zu      XML Was ist das?

Copyright © 2010 Yahoo! Deutschland GmbH. Alle Rechte vorbehalten.
Datenschutz NEU - Allgemeine Geschäftsbedingungen - Richtlinien - Hilfe