Prof. Zbigniew Dmochowski

Uwagi do str. 53-56:

Autorzy piszą, że „ Kościół  katolicki w Polsce, od tysiąca lat, zajmuje miejsce wyjątkowe, dlatego tez wyjątkowo brutalnie i okrutnie jest maltretowany, szczególnie ten, który stoi przy  „ciemnogrodzie” i „ moherowych beretach”.

I to sformułowanie  nie jest do końca prawdziwe. To nie Kościół katolicki  w Polsce stoi  aktualnie przy „ciemnogrodzie”  i „moherowych beretach”, ale „moherowe berety” tez podlegają  zarówno ewangelizacji , jak i politycznej manipulacji, która nabiera  niebezpiecznego  znaczenia  w okresach wyborów prezydenckich, parlamentarnych i samorządowych.

Jeżeli  w tzw. „stałej instrukcji masońskiej” mówi się, że „ Naszym ostatecznym  celem  jest ten  sam, co cel Voltairea i Francuskiej  Rewolucji, zniszczenia  katolicyzmu, a nawet  samej myśli chrześcijańskiej, która  jeżeli  pozostanie  na ruinach  Rzymu, stanie się odrodzeniem  chrześcijaństwa później”., to jak należy rozumieć wypowiedź  abpa H. Muszyńskiego w 1997r., że „ Kościołowi nie chodzi  bynajmniej  o odbudowę  jakiejś  znanej  w przeszłości  chrześcijańskiej Europy, lecz o odnalezienie  tych korzeni  i tych wartości, które dla naszego kontynentu  są bardzo istotne. Przyznał, że Kościół  w pełni akceptuje zasadę pluralizmu i właśnie w jej imię  pragnie  do wspólnego skarbca wnosić wartości  wypisane  na sztandarach  rewolucji francuskiej: „równość, wolność i braterstwo, które w istocie  są wartościami głęboko chrześcijańskimi”.

Do tego dochodzi  wypowiedź  bpa Pieronka również z 1997r., który powiedział: „ Trzydniowa wizyta w Brukseli  przełamała  dotychczasowe  opory  i potwierdziła  gotowość działania Kościoła na rzecz zbliżenia  z Unią. Unia jest tworem ponadwyznaniowym i ponadreligijnym, ale także pluralistycznym religijnie i pozwala na walkę  o prawa, które głosi i wyznaje Kościół.. Po spotkaniu w Brukseli  jasne jest, że Kościół będzie nastawiony prozjednoczeniowo. Jeżeli natomiast  chodzi  o oczekiwania Unii wobec Polski i Kościoła w Polsce, pragnie by Kościół  pozostał sobą , by nie wypierał  się swych  chrześcijańskich  korzeni, tradycji  i kultury”.

Jak te wypowiedzi z roku 1997  dwóch hierarchów  Kościoła katolickiego  w Polsce  mają się  do wypowiedzi Prymasa Tysiąclecia , ks. Stefana Kardynała Wyszyńskiego (październik 1952r.) :” Kościół polski  ma swoich  wrogów  nie tylko  w komunizmie, ale  i w  masonerii, i w pogańskim kapitalizmie”.(...)

Autorzy piszą , że : „ Panujący w Polsce  system  wartości , oparty na kanonach  cywilizacji  łacińskiej , od wieków pozwolił żyć w zgodzie różnym społecznościom zamieszkującym polska ziemię. Polacy, Rusini, Litwini, Germanie, Ormianie i Zydzi , żyli bezkonfliktowo w polskim państwie, posiadając przywileje nie spotykane w innych krajach.

Szczególnie dotyczy to diaspory żydowskiej, która od wieków, wypędzano  z różnych krajów Europy. Polska swych granic nigdy przed nimi  nie zamykała. Polskie granice były zawsze dla Zydów otwarte. Diaspora żydowska znajdowała w Polsce zawsze bezpieczny azyl”. Tylko po Rewolucji Październikowej , z Rosji do Polski, przybyło  ponad 600 tysięcy Zydów”.

Autorzy nie piszą jednak o tym, że żydowscy przywódcy  Rewolucji Październikowej byli przeszkoleni  w najwyższej rangi szkołach rabinackich  w Lidzie i że znaczna ich liczba  objęła poważne stanowiska w organach służb specjalnych sowieckich, które  dokonywały poważnych  działań na szkodę Polski i Polaków w latach 1918 – 1939, a także  po 17 września 1939r.

Dalej Autorzy  stwierdzają, że: „ By nie wzorować  się  na niegodziwych  i brutalnych  wzorcach naszych  wrogów, zgodnie z prawdą  należy powiedzieć, że nie można  tych haniebnych zachowań przypisywać całej społeczności żydowskiej. Podobnie, jak nie można  twierdzić, że PRL była dziełem czysto żydowskim”.

Ale zgodnie  z badaniami IPN we władzach polskich  w okresie  1945-1956 procent Zydów  w wielu resortach  wynosił ponad 50%.

Na stronie 107 Autorzy piszą, że :” Nie wspomina się  o tym, że Izrael był budowany  rękami  polskich Zydów.”

Przy okazji władze izraelskie  stwierdziły, że  Zydzi  z Polski, którzy  przybyli  do Izraela w latach 1948-1968  byli to ludzie  posiadający często wyższe  wykształcenie, a poziom  uczelni, które kończyli w Polsce musiał być bardzo wysoki, gdyż przybysze z Polski po rocznych  uzupełnieniach  stanowili  najlepszą kadrę  fachowców  w Izraelu.

W związku z tym, mam pytanie do Autorów. Czy taką wizję  przemieszczania  Polaków  na Syberię  przedstawia i publikuje współpracujący  Memoriał rosyjski z Kartą polską ? A może Instytut Pamięci Narodowej przenosi  w ciągu Memoriał-Karta inną wizję  przemieszczeń – humanitarne  transporty z Polakami, opieka lekarska na postojach między Polską  a Syberią , itp.?

Jest więc pytanie, czy tylko Zydzi i Rosjanie  fałszują historię  lat 1939-1945.?.

A może w roku 2009  wystawa  o prześladowaniach Polaków przez Niemców i Sowietów  na Placu Piłsudskiego, zorganizowana  przez Kartę  polską wnosiła  również  wiele dezinformacji czyli kłamstw.  A oglądali ją zarówno  ludzie starsi znający  te matactwa, ale tez  ludzie  w średnim wieku i młodzież szkolna oraz studencka, której mieszano w głowach  przy okazji rocznicy  1 i 17 września  1939r. W tej sprawie zadałem pytanie  przedstawicielowi Karty polskiej na spotkaniu  w Domu spotkań  z Historia w Warszawie. Odpowiedź tego przedstawiciela  przy pełnej  sali słuchaczy była co najmniej „mętna”, bo inna być nie mogła.

Na stronie 110  Autorzy anonsują, że:”O Katyniu  kłamano  przez 50 lat. Robili to także ci, którzy kłamią dzisiaj”.

Muszę tu wprowadzić pewną znacząca  korektę. Strona sowiecka jest  odpowiedzialna za ludobójstwo na kresach  w latach II wojny światowej. Przy czym  ludobójstwo to  miało  kilka form: ludobójcze wywózki na Sybir, ludobójcze działania w gułagach  oraz bezpośrednie ludobójstwo  w formie np. zbrodni katyńskiej.

Liczba zamordowanych  Polaków  na kresach podczas II wojny światowej można ocenić  na około 1,5-2,0 milionów  ( zbrodnia katyńska  obejmowała  około 20-30 tysięcy osób). Tymczasem prof. Paczkowski , wybitny ekspert IPN mówi o liczbie około 1 miliona „represjonowanych „Polaków na kresach, w tym 20 tysięcy  Polaków zamordowanych  w Katyniu.

Kto tu informuje (mówi prawdę), a kto dezinformuje (kłamie)?

Na stronie 110  autorzy  umieszczają zdanie dotyczące Jedwabnego.

„ Niewiele wcześniej , były  prowadzone  w miejscu  zbrodni  prace ekshumacyjne, przerwane  decyzją  ówczesnego Ministra Sprawiedliwości, Lecha Kaczyńskiego, a obecnego Prezydenta R.P.”

Czy Autorzy  połączyli  powyższy fakt z przygotowaniem i ratyfikacją Traktatu  z Lizbony, budującego podstawy IMPERIUM EUROPA przez prof. Lecha Kaczyńskiego, obecnego Prezydenta R.P., aby  stwierdzić: nie może być to kandydat Wspólnoty Rodaków  na następną kadencję prezydencką w 1910 roku.

Na stronie 111 Autorzy przypominają  o treści depeszy Prezydenta R.P., który stwierdził:

„Dobre stosunki z Izraelem  i żydowską diasporą na całym świecie są jednym z priorytetów  polskiej  polityki zagranicznej”.

Czy Autorzy nie widzą tu nutki filosemityzmu zarówno Pana Prezydenta R.P., jak i całej formacji Prawa i Sprawiedliwości?

To tłumaczyłoby  wiele  z historii PiS, jako partii rządzącej (2005-2007r.) oraz jako partii opozycyjnej  (2007-2010r.)

(...)Na stronie 118 Autorzy bez konsultacji  z szeroka opinią polską piszą : „ Nikt dziś nikt  nie domaga się  od  bolszewickiej bandy  zadośćuczynienia, domagamy się  jedynie prawdy. Dochodzenie sprawiedliwości  też jest poza zasięgiem  zdrowego rozsądku. Wymóg głoszenia prawdy  to wręcz  konstytucyjny obowiązek  polskich mediów. Tego kryterium  polskie media  nie wypełniają.”

W tej wypowiedzi Autorów  widać  wyraźnie  jednoznaczny  wpływ propagandy i dezinformacji tych kręgów, którym zależy, aby długi  z tytułu  II wojny światowej były traktowane jedynie jako wirtualne. Gratuluję Autorom książki!!! (...)

Zbigniew Dmochowski